همین که هست 4

من و عبدالکریم

2012-02-28T03:07:00.000-08:00

دکترعبدالکریم رشیدیان سال پیش هستی و زمان هایدگر رو ترجمه کرده و امروز تو تالار مولوی دانش گاه بهشتی ازش دفاع کرد. حسن بلخاری روز پنج شنبه ی همین هفته تو تالار امیرخانی خانه ی هنرمندان در سخن رانی با موضوع تئری چیست از کار تئریک درگفتمان بین فرهنگی دفاع و از این کتاب اشتهاد می کنه. نظر دکتر بیژن عبدالکریمی این بود که نسل اول و دوم هایدگر شناسان ایران مثل دکتر فردید و دکتر داوری نسبت به نسل سوم که دکتر سیاوش جمادی و دکتر رشیدیان هستن دو تا تفاوت مهم داشتن. نکته ی اول این که نسل یک و دو در مطالعه ی هایدگر انگیزه داشتن و نکته ی دوم این که سنتی تر عمل می کردن.

در توضیح نکته ی اول گفتن نسل اول و دوم معتقد بود هایدگر رو نباید و نمی شه ترجمه کرد. چون زبان آلمانی مخصوص هایدگر اساسا غیرقابل ترجمه است. هایدگر پیچیدگی های غریبی در استفاده از زبان داره و بارها از این که زبان آلمانی برای بیان مفاهیم فلسفی نارساست نالیده و به همین دلیل واژه ها رو در معنای مخصوصی استفاده کرده که برای آلمانی ها هم نو بوده و به همین دلیل مترجم هایدگر باید هایدگر شناس باشه و بدونه چه تخلف های معنایی صورت داده و اون ها رو به ترتیبی ترجمه کنه که مفید معنی باشه. دکتر عبدالکریمی در توضیح نکته ی دوم گفتن هایدگر خصوصا در این کتاب که شاید مهم ترین کتاب هایدگر و مهم ترین کتاب فلسفی سده ی گذشته باشه از سنت فلسفی فاصله می گیره و این نقد رو وارد می کنه که دو هزار سال فلسفه ی غرب به خطا رفته و فقط محمول و موضوع و موصوف و منعوت رو بررسی کرده در حالی که موجودیت سوژه ی حمل و و ضع و وصف و نعت که خود وجود باشه مجهول مونده. این عینا همون ایرادیه که آرنولد به دکارت می گیره و می گه تو وجود موجود رو اثبات کردی ولی امکان پذیری و بلکه وجود خود وجود رو مثل فلاسفه ی دوران سیاه که سده های میانه باشه مسلم گرفتی در حالی که همیشه اونارو مسخره می کردی. هایدگر در مفاهیم فلسفی چنین سنت شکنی ای کرده و معتقده تاریخ فلسفه باید رو به عقب قدم برداره و خودش رو تخریب کنه تا دوباره درست ساخته بشه و زبان مخصوص درست و طبیعی ودش رو پیدا بکنه. به همین دلیل شاید کار سکولار و غیرمعنوی مترجمین نسل سوم روی هایدگر درست تر باشه. ولی واقعیتش اینه که متون فلسفی شورانگیزه و اشتیاق ویران گری توش هست یا به قول شخص دکتر عبدالکریمی "من متن فلسفی رو نخوندم که اشکم جاری نشه. من متن فلسفی رو نخوندم که قلبم نتپه. من متن فلسفی رو نخوندم که تنم نلرزه". مترجم باید بتونه این شور و اشتیاق رو در متن فلسفی حفظ و منتقل کنه. به این دلیل کار نسل اول روی هایدگر بهتره. چون از اونا اگر می پرسیدی چرا هایدگر؟ اشتیاق و علاقه مندی شورآمیخته شونو بیان میک ردن ولی نسل سوم دارن روی متن صرفا کار تکنیکی می کنن.

دکتر جمادی و دکتر رشیدیان به شدت به این نقد تاختندو دکتر جمادی که سال 86 ترجمه ای از هستی و زمان هایدگر کرده بود به شدت سنت گریزی و سکولاریسم اندیشه شو رد کرد و گفت اصلا این کار ممکن نیست. اساسی ترین ابزار دست فیلسوف مترجم زبانه که کاملا یک عنصر سنتیه. پس من نه می تونم از سنت گذر کنم و نه این کار رو کردم. دکتر رشیدیان هم گفت ماها اصلا بی دلیل و بی انگیزه سراغ متن هایدگر نیومدیم. کار روی متن هایدگر به خاطر پیچیدگی ها و نوآوری هاش کار بسیار دشوار و در عین حال به خاطر اهمیت و تفکر غنی اش کار روشن گریه و نمی شه بی انگیزه انجامش داد. ما به هیچ عنوان نمی خواستیم صرفا کار تکنیکی بکنیم.

دکتر علی عباسی پا شد پرسید اولا متنی رو که در یک فضا زمان دیگه نوشته شده چطور می شه تو فضا زمان حال خوند. دوما مترجم که به هر حال قرائت خودشو می نویسه و به قول دکتر جمادی خیانت می کنه به نظر شما چطور باید متنو بخونه. عبدالکریمی جواب داد این کار، روشی، زبانی و مربوط به متدلژیک ترجمه است و موضوع صحبت ما نیست.

سوال علی عباسی بی ربط نبود. تئری پردازای روایت شناسی مثل ژپ لنتولت و ایو رویتر معتقدن عناصری تو متن هست که خواننده رو از موقعیت خوانش می بره به موقعیت نویسش! این عناصر در فرانسه آمبریور و در انگلیسی شیفتر نامیده شده. مثلا وقتی نویسنده ای از واژه ی درخت به صیغه ی نکره استفاده می کنه برای فضازمان یا حال نویسنده و خواننده یکیه. ولی وقتی می گه این جا یا الان با این جا و الان خواننده فرق داره. تاکید بر چنین واژه هایی که بیانش عینیه ولی با ذهنیت نویسنده ارتباط نزدیک داره و در موقعیت خواننده و نویسنده فرق داره خواننده رو به نویسنده نزدیک می کنه. این جا برای من که نشستم دارم این پست رو تایپ می کنم یعنی دفتر کار آقای سواحلی تو خیابون فلان شهر فلان ولی این جا برای نویسنده بسته به سبک روایت می تونه میز تحریری باشه که داره روش می نویسه یا اگه در موضع روایته اشاره به فضا زمان کنش گرای متن روایت داره. مثلا اگه موحنایی داستان اوژن فرمانتن این حرفو بزنه منظورش از این جا خونه ی پدربزرگشه و الخ. ولی خوب دکتر عبدالکریمی که این کاره نبود. گرچه به نظر من باید باشه. تو کشور ما متخصصین رشته های مختلف خصوصا رشته های علوم انسانی همیشه ایراد می گیرن دونستن زبان کافی نیست برای ترجمه. اغگه فقط یکی از هزاران دلیل این ادعای درست رو بیان کنیم می شه گفت به این خاطر که اگر فقط مترجم باشید ظرایف و طرایف بین واژه های مشابه زبان مبدا رو نمی فهمید و چیزی که به دست می دید شباهتی با متن اصلی نداره چه برسه بخواد ترجمه ی قابل فهم اون هم مثلا در فلسفه باشه. بله درسته. ولی این هم درسته که دانش مند یک حوزه ی مشخص هر چقدر باسواد باشه باید ه مزبانش خیلی خوب باشه و هم به اصول متعدد و بعضا کشفی-ذهنی فن ترجمه آشنا باشه. شاید بهترین مترجم متون غیرعمومی کسی باشه که هم زبانش عالیه هم دانشش تو اون حوزه بالاست و هم به زیروبم ترجمه وارده. شاید به این خاطره که تقریبا ترجمه ی تموم زبون های اروپایی برای ایرانیا حجته ولی ترجمه های ایرانی به پشکل نمی ارزه. امید مهرگان کتاب رمان تاریخی گئورگی لکاچ رو از متن اصلی آلمانیش ترجمه کرد و در مواردی که براش روشن نبود با متن انگلیسی مطابقت داد. این حرکت اقلا در مورد متنی به این مهمی مثل مشاوره با یه استاد اهل فن و صاحب نظره که فقط زبونش با تو فرق می کنه و لذا چندان کار ایرادداری نیست. ولی با فارسی نمیشه این کارو کرد چون مترجمین خوب ما فرهاد غبرایی و شاملو و بابک احمدی هستن که هر مترجم متتبعی کافیه چند صفحه کارشون رو مطابقت بده و بفهمه چه ایرادای عجیبی تو کارشون هست. شاید بشه امید ببندیم به این که کار خطیر ترجمه در جریان ملت سازی تحت تصدی فدراسیونی، انجمنی، ستادی، کمیته ای چیزی قرار بگیره تا هر کسی بدونه وقتی دست به ترجمه می زنه از نظرات مختلف کارشون نقد می شه. من فکر می کنم تو پای تخت یازده میلیونی کشوری که رو اسکناس پنج هزارتومنیش نوشته ایرانی ها دنبال دانش تا ثریا می رن!!!!!!! پنج نفر آدم پیدا بشه که بتونن منشوری هر چند ابتدایی برای صحت سنجی ترجمه دست و پا کنن یا اقلا رو یه اثر ترجمه شده نقدی بذارن. اروپا انواع روش های ممکن نقد ترجمه بر یک متن (فضایی زمانی تیپولوژیکی) رو از سر گذرونده و امروز تبش خوابیده ولی ما حتی نمی تونیم از این تئری ها استفاده کنیم.

چه خوش خیال

ما تو مملکتی زندگی می کنیم که به رییس مجلس می گن چرا به بی نظمی و غیاب نماینده ها اعتراض نمی کنی و ایشون جواب داد به8 شماها گفتم کفش و جوراب هاتونو تو مجلس از پاهای بوگندوتون درنیارید. مگه شماها گوش کردید پکه اونا گوش بکنن؟

یه نکته ی خیلی مهم در حاشیه ی این نشست این بود که خیلی راحت می تونی یک ساعت و نیم به پسر خوش و خوش گلی که بغل دستت نشسته بی توجهی کنه و با پیرمرد چرتی ریشوی بغل دستیت اختلاط کنی. پسر خوش بو از خودش می پرسه آدمی که این همه چیزای مختلف به خودش آویزون کرده چطور می تونه به ماهی مثل من بی توجه بمونه و تو تو دلت شادی و می تونی برخلاف همیشه مثل آدم گوش کنی ببین حرف حسابی این آدم ها که اومدن خودشو اون وسط چیز کردن چیه.

نکته ی دوم این که دکتر سیاوش جمادی می گفت مجله ی مترجم سال هشتاد و شیش نقدی از آقای ضیایی بر ترجمه ی او چاپ کرده و او جوابیه ی راه گشایی در پاسخ نوشته که متاسفانه جایی ازش خبری نیست. هر کسی تو اینترنت بزنه بیژن جمادی با متونی روبرو می شه انگار که ضیایی چه ایرادای فنی به ترجمه گرفته. نه بابا این طوری نیست.

من و پژمان

2012-02-28T03:05:00.000-08:00

گذشت آنکه دلم در شکنج موی تو بود گذشت آنکه جهان پر ز گفتگوی تو بود

گذشت آنکه سراپای من ز جذبه عشق‏ بسان آینه مجذوب روی و موی تو بود

خدای عشق من و آرزوی من بودی‏ چه سود کارزوی من نه آرزوی تو بود

بسان صورت دیوار چشم حسرت من‏ بهر طرف که روان میشدی بسوی تو بود

خبر نداشتی ای آب زندگانی من‏ که مرگ تشنه‏لبی بر کنار جوی تو بود

تو فتنه‏جوئی و در طبع من نبود افسوس‏ خشونتی که سزاوار طبع و خوی تو بود

تو قبله‏گاه رقیبان شدی و من خجلم‏ که از چه قبلهء دل سالها ز روی تو بود

سخن ز کندن دل گفتم و غلط گفتم‏ قسم بموی تو کان قصه هم ببوی تو بود

دوست شاعرمون اصرار داشت این شعر خیلی خیلی زیبا از پژمان بختیاری پایان حکایت عشق شاعره که در شعر سنتی مضمون بکر و بی سابقه ایه و به همین دلیل شاید بشه ایشون رو نقطه ی عطف آغازگر یه جریان در نظر گرفت. من به این که اصرار داریم هر چهره ای رو به صرف اهمیتش صاحب یه سبک یا جریان بیا نهضت یا جنبش و ... در نظر بگیریم کاری ندارم ولی به نظر من این شعر پایان عشق نیست. ابیاتی که باعث شده دوست دکترمون این تصور رو بکنه احتمالا بهره گیری از زمان گذشته برای افعال، ابیات یک و دو به طور عام و ابیات شش و هقت به طور خاص بوده. در حالی که :

می شه دوبیت نخست رو به معنای تغییر اوضاع عاشقی گرفت و اشاره ی مستقیمی نداریم به این که که عاشق رخت شو از ورطه ی عاشقی بیرون کشیده باشه. استفاده از افعال کذشته می تونه برای بیان حال کلی عاشق در یه دوران باشه .

حرف بیت ششم اینه که

تو جفای خود بکردی و نه من نمی توانم که جفا کنم ولیکن نه تو لایق جفایی.

جفا برازنده ی معشوقه در عشر فارسی و شاعر فقط از وجود این رفتار نزد معشوق حکایت می کنه و حتی شکایتی در کار نیست جز از کرده ی خودش.

بیت هفتم استفهام از اینه که با چنین رفتاری اصلا چرا من عاشق شدم. این جاست که حدیث عشق برخلاف هذیان های حسین حاجی فرج دباغ (عبدالکریم سروش) از ارتباط بردگی و اربابی بین خدا و بنده جدا می شه. بنده ای که معتقده خدا خیرشو می خواد چطور می تونه ازش بخواد عاقبتشو به خیر کنه؟ بنده ای که می دونه خدا به حمد و مدحش نیازی نداره باز هم دست از چاپ لوسی که در ذات ایرانی هاست بر نمی داره چون رحمت واسعه ی الهی که به هر حال از منبع فیُاض علی الاطلاق جناب احدیت (مثل آب نمای کوچه گُهی ها در قم) سرازیره شاملش بشه و اون وقت همین انسان پیرو علیه که می گه عبادت به طمع پاداش عبادت تجاره. بگو نه که وقتی خودت در روزهای اول خلافت به هوای کسب حمایت ملت سر از تعظیم شعائر الهی (در متعه ی حج و نسا و تحویل حجر و ...) باز زدی هدفت جز تجارت بود. ای وای بر ما. این عاشق برخلاف یه برده، از رفتار معشوق انتقاد می کنه ازش انتظار داره و با اعتماد به احساس خودش عقلانیت خودش رو به سوال می کشه.

***

به نظر من عاشقی که از معشوق دل زده و قاصد پایان دادن به عشق باشه دیگه به عنوان سخن پایانی به موی طرف قسم نمی خوره. مشکل این جاست که در برنامه ی گل های تازه این شعر بدون سه بیت آخرش خونده شده و اعتراف خود شاعر به خبط پایان عشق به گوش جامعه ی هدف نرسیده.

گیر شخصی من به این شعر هم به خاطر اینه که زندگی من شباهت بسیاری به زندگی شخصی شاعر این اشعار داره و عینا حال دل خودمو –اقلا در دوران بین مهر سال هشتاد و نه تا مرداد سال نود- تو این شعر می بینم: دورانی که به حرف دوستای عاقلم مهدی و شاهین و هوداد و عارف گوش کردم و سعی کردم بابکو فراموش کنم و هزار بار از اون روز تا امروز به خودم لعنت فرستائم که چنین کار "ضد حمید"ی رو کردم.

تعصب صنفی

2012-02-25T01:31:00.002-08:00

من: ما چرا از سنی ها همون قدر بدمون می آد که از مسیحی ها؟

جواد: چون مشکل مون با هردوشون یکیه.

من: چطور مشکل مون یکیه در حالی که اونا محمد و قبول ندارن و اینا علی رو؟

جواد: خوب هردوشون برای ما مهمه! کدوم شون بی اهمیتن؟

من: آخه محمد پیغمبر بود و علی امام.

جواد: برای شیعه مقام صنفی امام پایین تر از مقام صنفی پیغمبر نیست بلکه حتی بالاتره.

من: آخه پیغمبر تکوین دین می کنه ولی امام فقط ترویج می کنه.

جواد: باشه. امام بعد از پیغمبر عینا همون کارو می کنه که پیغمبر اگه بود می کرد.

من: خوب شان نبوت و امامت بالاخره با هم فرق داره. نداره؟

جواد: از این نظر که تو داری می گی نه. امامت و نبوت در مذهب شیعه هردوش اصله. هر کسی هرکدومشو قبول نداشته باشه دشمنه.

من: این شمس الدین رو دیدیش تو تا حالا؟

جواد: کدوم همونی که چونه شو عمل کرده چشاش روشنه؟

من: آره، اتاق 215.

جواد: چیه لابد خوشت می آد ازش!

من: گفتن نداره هر کی اونو ببینه خوشش می آد ازش.

جواد: نه. پسره کُرده. اهل سنته. من خوشم نمی آد ازش.

من: وا! خوب تو که از ما نیستی. تو از کدوم پسری خوشت می آد؟

جواد: من این میثم که اتاق بغلی خودمونه به اون ترجیح می دم.

من: وا؟ مبارکه. پیر شید به پای هم.

جواد: آدم گه نباش. منظورم برای دوستیه.

من: پسره چشه بدبخت؟ خوب اعتقادش فرق می کنه. به کسی که آسیب نمی رسونه.

جواد: نرسونه. بهتر از حاتم طایی که نمی شه واسه جامعه، می شه؟

من: خوب؟

جواد: حاتم چون مسلمون نشد جاش تو جهنمه. ولی خدا خونه ای از گِل براش می سازه که متاذی نشه.

من: خوب پس باید چی کار کنه؟

جواد: باید اول اعتقادش درست باشه بعد عملش. کسی که اعتقادش غلط باشه عملش به هر حال رده.

من: الان مثلا میثم اعتقادش درسته؟

جواد: مثیم مرحله ی اول و دوم ایمان رو که قلب و زبانه داره. نمی آد جلوی ما بگه عمر رضی الله عنه.

من: جواد چرت نگو. تو یه روز هم نمی تونی میثمو تحمل کنی.

جواد: چرا؟ من آدم کم تحملی ام؟

من: نه. میثم نماز نمی خونه پاسوربازی می کنه دختر بازی می کنه صورتشم می تراشه.

جواد: عوضش شیعه است. سگ شیعه ی گناه کار به سنی درست کار شرف داره.

من: بابا جواد...

جواد: کوفت. امروز سر تشیعت سهل انگاری می کنی فرداش سر نمازت و بعدشم اسلامتو کنار می ذاری. بچه این قدر سازش کار نباش. کاش اقلا تعصب شیعی ات رو به چیزی می فروختی که ارزش داشت.

من: خوب من از تحسین زیبایی این پسر منظورم تحسین خلق خداست. حسن آن دارد که یوسف آفرید.

جواد: نخیر اینا حرفای صوفیه است. امام حسین می گه الهی ترددی فی الآثار یوجب بعد المزار.

من: خوب چه راهی برای درک خدا بهتر از تامل در آیاتش؟

جواد: چه راهی؟ اخلاق، عرفان عملی، تهذیب نفس، اشراق، درک شهودی، تفکر حضوری.

من: خوب شاید شمس الدین اصلاح شد شیعه شد. پسر خوبیه که.

جواد: خوب اونیه که پنج تن بودن. کسی که ولایت نداشته باشه اصلا کس نیست ناکسه.

من: آخه ظلمه. بدبخت مگه چی کار کرده؟

جواد: ظلم اونه که همین سنی ها با جده ی سادات کردن. چی بدتر از این که سنیه؟

من: وا! این که کاری نکرده. خونواده اش سنی بودن اینم سنی شده.

جواد: خجالت بکش. بفرمایید که پس تو هم چون پدرت مسلمونه مسلمون شدی؟

من: اگه بتونم شیعه اش کنم بهتر نیست؟

جواد: تربیت نااهل را چون گردکان بر گنبد است. شیعه از فضل گِل ائمه خلق شده اونا چی؟

من: کدوم آیه ی قرآن می گه خلقت شیعه و غیرشیعه یکی نبوده؟

جواد: خاک تو سرم کردی امشب. آیه نداریم، حدیث که داریم.

من: اخباری نباش. حجیت حدیث از کجا می آد؟

جواد: ببین حمید تشعیتو کنار بذار، دور منو خط بکش. برو هر غلطی می خوای بکن.

من: بابا جواد مسخره نشو. کی گفته دوست سنی داشته باشی دیگه شیعه نیستی؟

جواد: باید اشداء علی الکفار باشی، نه این که بری باهاشون خوش و بش کنی.

من: از کی تا حالا سنی ها کافر شدن.

جواد: از وقتی شیعه برای خودش کشور و دولت داره و مجبور نیست مجیز سگ سنی ها رو بگه.

من: یعنی وقتی ایران دست سنی ها بود سی بودن درست بود؟

جواد: نه دیگه! تاریخ ایران خون داده تا ثابت کنه اونا خوب نبودن.

من: مگه الانش با دولت شیعه کسی به حق مقابله نمی کنه؟

جواد: به حق نه. امر به معروف شاید، ولی مقابله به حق نه.

من: من نمی فهمم یعنی چی که چون دولت داریم اعتقادمون ریشه دار تره؟

جواد: یعنی این که ریشه ی دولت در اعتقاد ماست. خدا این دولت رو برای مومنین خلق و حفظ کرده.

من: اگه برم اندیشه های دیگره رو امتحان کنم شاید قدر این دولت رو دونستم اون وقت برمی گردم.

جواد: برگشتی در کار نیست. کسی که از مذهب ما بیرون بره سقوط می کنه.

من: این همه سخت گیری برای چی؟ خوب شاید یه روزی درست شد. احتمال نداره؟

جواد: نه نداره. مذهب شیعه ی علوی لطف می کنه اون آدمو از شر خودش خلاص می کنه.

من: وقتی کسی که مایل نیست ببریم به راه درست نه هیچ وقت قدردانی می کنه و نه این هدایت لطفی داره براش.

جواد: اجرش که با خداست نه با تو. ولی قدردانی اش، ما این کارو به خاطر خدا می کنیم نه به خاطر قدردانی اون.

من: تو آدمارو به ماشین دکارتی تقلیل می دی. من اصلا نمی خوام آدمیت خودمو این طوری بفهمم.

جواد: اون آدمیتی که تو با نوشته های غربیا درک می کنی آدمیت نیست، فرشته است ولی شیطونه که فرشته نشونش می دن.

من: ترس ناکه. من دوست دارم یه خدای زمینی نزدیک به خودم برای خودم داشته باشم که ازم حمایت کنه.

جواد: پس برو مسیحی شو. خدایی به اون عظمت چطوری می تونه بیاد نزدیک تو بشه؟ حمایت هم اگه می خوای شوهر کن.

من: نه که شوهرها تو این دوره خیلی به آدم می رسن!

جواد: سبحانک یا کریم، شکرا لک یا غفور...

من: حرفتو بزن چرا لعن و نفرین می کنی؟

جواد: به تو مربوط نیست . به سرنوشتم لعنت می فرستم که هم مباحثه ام شده یه بچه کونی.

من: اگه هویت انسان در یک کلام بر اساس نقش جنسیش باشه، تو و تمام مقدسین مرد می شید کیری.

جواد: استغفرالله. حمید. یه ذره سنگین رنگین باش یه ذره مرد باش خودم نوکرتم.

من: من نوکر نمی خوام. همین که حرصت می دم واسه ام کافیه. چرا ما همه اش می رسیم به مسایل شخصی من؟

جواد: حضرت امیر فرمودن فکرتو کنترل کن سرنوشتت می شه. کردی؟ نکردی دیگه!

من: من از وضعم ناراضیم. یا اشتباه می کنم که خدا اصلاحم می کنه یا راه درستو می رم که غصه ای نداره.

جواد: خد ابه انسان قرین سالم و جامعه ی صالح می ده تا به مصداق المومن مرآة المومن هم دیگه رو اصلاح کنن.

من: منظور؟

جواد: منظور این که برای من مهمه تو تاریکی های گناه آلود این فکر نجسو بذاری کنار.

من:دقیقا چرا نجسه فکر من؟

جواد: فکر تو نجس نیست. اون کسی نجسه که این فکرارو تو ذهن تو حقنه کرده.

من: فکر نمی کنی هیچ کدوم اینا فکر خودم باشه؟ ممکن نیست من خودم چنین نتیجه ای گرفته باشم؟

جواد: نه امکان نداره. آدمی زاد فطرت حق جوی پاکی داره که عمرا این فکرا نمی آد تو ذهنش.

من: خوب ممکن نیست کسی از سر اختلاف نظر بدون شر ذاتی به راه انحراف رفته باشه؟

جواد: اگه قبول داری انحرافه باید اندیشه تو پاک کنی. نباید این سازش کاری ها رو به خرج بدی.

من: خوب بالاخره بایدزمان بگذره، باید فکر کنم تحقیق کنم برام روشن بشه؟

جواد: تحقیق مال موارد متشابه در دینه. خوابیدن با یک پسر متشابه نیست. هیچ مسامحه ای رو خداوند نمی پذیره.

من: اومدیم و پذیرفتو حالا تو می خوای خدا نشو پیش از اون نظر نده.

جواد: حمید می زنم تو سرتا. تو یا در حکم خدا تردید داری یا در صحت حدیث.

من: خوب این طوری نگاه کن که شاید من خوش بختیم تو اون باشه.

جواد: چی بگم. من خرو بگو که امید دارم تو یه روزی دست یکیو بگیری بیاری تو مسیر خدا.

من: آخه غصه ام می گیره من این طوری.

جواد: به خاطر یه جفت چشم رنگی این پسره ی کرد؟ به غصه ی بچه های امام حسین فکر کن که از دست همین سنی ها کشیدن. غمت زایل می شه.

من:...

بحث من با این آقا جواد از سال هشتاد و دو شروع شد و هرگز به پایان نرسید من هزاران تغییر کردم ولی ایشون هم چنان حرفش همیناس که خوندید.

می بینمت

2012-02-25T01:31:00.001-08:00

می بینمت که توی یه دونه قایق نشستی

تنها

روی رود

سرت رو با اخم پایین انداختی در حالی که اگه به آب نگاه کنی کلی چیزای جالب توشه

پارو دست کسی نیست خودش می خوره تو آب و قایق تو همین طور معلقه تو فضای روی آب

یه پنکه روی ساحل روشنه

تعداد زیادی آدم اون اطرافن ولی سروصداشون نمی آد چون تو فکر تو یه موسیقی آروم در جریانه

داری غصه می خوری بابت تموم بدی هایی که روی زمین اتفاق می افته

دوربین نگاه من همین طور توی یه مدار غیرثابت دور سر تو می چرخه

بویی نیست بادی نیست سرما و گرما هم نیست

ولی رطوبت هست حس حرکت هست و نور و رنگ

یه پل اون نزدیکه که نسبتا پایینه و زیرش یه طاق ضربیه

تو به چیزی نگاه نمی کنی دلت چیزی نمی خواد چون خودت همه چیزی

تصور من از بهشت سال هاست اینه

این نکته ی اول

و اما نکته ی دوم

تنها فانتزی ارتیکی که من از بابک تصورکردم ریمینگ بود

قلم قاصر یا قصه ی شهرنشینی

2012-01-29T23:32:00.003-08:00

من از ابتدا تصور می کردم قصه ی روز ملی که در سال جاری ابتدای تابستون به راه افتاد اندیشه ی ناآزموده ای بوده که شاید حتی با نیک نفسی پیش نهاد شده ولی با برخورد تندی روبرو شده. اما امروز می بینم این طوری نیست. انگار منفعت گریزناپذیری برای حزب رنگین کمون (منشعب از کلیت بی شکل و بی هویت! مبارزین حقوق اقلیت های جنسی ایران) در این روز هست که به ضرب علی نشد به زور علی مکرر این بحث رو باز می کنه. کسایی که من ظرف این هشت نه ماه (از ابتدای دعوای طرحش در خرداد امسال تا امروز) حرف شونو شنیدم تقسیم می شن به سه دسته:

گروه اول: رنگین کمون (ساقی رضا امیر و الهام – علیهم السلام) که اعضاش مایلن به هر قیمتی همون حرفی رو که اول زدن بی هیچ نرمشی به تموم گی ها تحمیل کنن. این ها خصوصا باید گروه ائل باشن چون خیلی مایلن سرکرده و رییس و پیش کسوت باشن. نه که خیلی باسواد و صاحب نظرن باید هم باشن. گروه دوم: گروهی که با اون روز موافق نیستن و از همین وبلاگ نویس های گی بدبختی تشکیل می شه که بی خبر از همه جا دارن هنوز پست می ذارن واسه خودشون. من تقریبا کسی رو نمی شناسم ازا ین گروه که موافق جمعه ی اول مرداد باشه.گروه سوم: که بیش از نود درصد گی ها رو در بر می گیره گروهی از آدماست که اصلا کاری به این حرفا ندارن. دارن زندگی شونو می کنن.

خوبه بدونین سر این دعوای بی سروته که رنگین کمون راه انداخت، تا امروز چه وبلاگ ها که بسته شده ، چه دوستی ها که به هم خورده، چه مزاحمت ها که اتفاق افتاده، چه فحاشی ها که به راه افتاده و خیلی ها هم دیگه رو کشته ان سرش. هنوز کلیدواژه های "گفتمان رنگین کمون" رو می شه در تلقینات این چهار نفر دید. یه اتفاق جالب این بود که برای دمکرات نمایی در عین بی نظری، ساقی و رضا (که سلام خدا بر آن ها) پست های منو بازنشر می کنن و بعد حواله می دن به قصه ی لباس باشکوه پادشاه. خانوم ساقی (علیها السلام) متن پست منو گذاشت تو لینک بی آبروی خانه هنر، و بعد منو دعوت کرد به این که خودم به ارتباطات و بی ارتباطی متن دقت کنم. من سوالامو با فونت درشت به صورت فهرست وار و انتقاداتم رو به شدیدترین لحنی نوشتم. دیگه نمی دونم کجاش بی ربطه. آقا رضا (علیه السلام) هم نوشته حمید تفاوت روز فلانو با فلان خواسته که من قلمم قاصره. آقا رضا درسته که شما صاحب اختیار تموم گی های دنیایید ولی آدمی که قلمش قاصره نمی آد به جای این همه آدم تصمیم بگیره و میل خودشو به همه تحمیل کنه و توجهی هم به اعتراض دیگرون نکنه. اگه قلمت قاصره شجاعانه سکوت کن و بذار کسی که قلمش بالغه نظر بده. فکر کن آدم قلمش قاصر باشه اون وقت سرور گروهی تلقی بشه که از دم دانش گاه رفته ان و امروزی و مطلعن.

رعایت کنید یک کم. این اخلاق برای زندگی شهرنشینی لازمه. کسی که بخواد تو شهر زندگی کنه باید این اصول رو رعایت کنه، چه برسه به کار سیاسی اجتماعی، اون هم تو فضای مجازی، اون هم برای یه گروه دو سر طلا مثل اقلیت های جنسی.

دوموزی عزیز

2012-01-23T21:26:00.000-08:00

با تشکر فراوان از دوموزی به خاطر پستی که مثل همیشه شاه
کاره

دوموزی عزیز به نظر من عریانی شخصیت های کلیپی که گذاشتی به حدود هنر
ربطی نداره. به نظر من تحمیل کادر "مقوله" و بلکه حتی امر وجودی برای هنر یک کار غیر منطقیه و تصور ایجاد یا عدم محدودیت برای اون بینش خامی که نه با کارگردان اون کلیپ عجیب، نه با اون جوونای افتخارآرین و نه با ذهن خلاق و پویای توسازگاره. هنر می تونه از محتوای خودش کاملا تهی بشه، هنر می تونه در عین حال همه چیز باشه و هیچ چیز، حتی سکوت، حتی عدم رو می شه هنر در نظر گرفت، هنر فازی از ذهن پرنده ی ماست. این که با رد محدود بودن امکان محدودیت رو بر اون بار کنیم به اعتقاد من یک خطای شناختیه.

دو تا نکته ی مهم به اعتقاد من در سبک نگاه رفرمیستی و پست مدرن شما هست. یکی دو پارگی تقلیل ناپذیر تن و روح و یکی کادربندی کاذب دید نقد.

صورت بندی پدیده ی سوژه-گی (به قرائت فوکو) به این معنا نیست که من یک تابلوی راه نمایی باشم و اگر تو پیام روی من را نخونی کارکرد نشانگی خودم را از دست بدم. حرکت این زن سینماگر ایرانی (فارغ از بارکشی های سانتیمانتالیستی معروف اصلاح طلبا) در قدم اول چیزی نیست جز خودش. هنرپیشه ای که هم از جذابیت هاش آگاهه، هم از درکی که تا امروز از خودش به دست مخاطبش داده و هم می دونه برهنگی در بافتی که متعلق به اوست چه معنایی (و بلکه چه عواقبی! خاورمیانه اس دیگه) داره. به اعتقاد من پشیزی مهم نیست که برادر استریت من با دیدن این تصویر ارکت می شه یا نه. او شاید بخواد از لوس حرف زدن من که برادرش هستم هم ارکت بشه. آیا ما موظفیم در حوزه ی شخصی خودمون حق و حقوق بصری دیگرون رو رعایت کنیم؟ اون هم حق و حقوقی که بر پایه ی ساختار استعماری دین (عفت و حیا!) و در راستای آسایش دشمن بشریت (مرد بورژوای سفیدپوست دگرجنس گرا) تنظیم شده؟ پوشاندن تن این دختر به نظر من امروز مثل به اردوگاه مرگ فرستادن اسلاوهاست. هیچ کس قرار نیست از چیزی که هست به خاطر کس دیگه ای عقب بنشینه. تصویر برهنه ی گل شیفته مثل مسواکش خصوصیه و اگر اون رو برای یک عکس اجتماعی در اختیار رسانه یا به عنوان یک محصول فرهنگی در اختیار طرف دارانش قرار می ده یه لطف بزرگه و در هردو صورت کاری جز تشکر بایسته نیست.

ایراد سوم به نظر من این جاست که تو دوست عزیزم به عنوان یک نخبه حق نداری مثل یک زامبی از زندگی به نه-زندگی، از نه-زندگی به نه-مردن و بعد از نه-مردن به مردن بری. وقتی تصویر برهنگی گل شیفته در کنار یک مجله ی سکسی قرار می گیره

ببینید

پاسخ یه انسان آزاده اینه که به قدری گفتید بَد بَده که واقعا باورتون شده بَده. چه نیازی هست که این دو تا با هم برابر تشخیص داده بشن در حالی که هر کسی می دونه اولا گل شیفته خیلی زیباتره و بعد ابژه ی یک عکس هنری قرار گرفته نه اون زنی که تنش رو در معرض دید دیگرون می گذاره نمی آد دقت ترازوی سنجش شمارو در جریان تحول اندیشه بهت نشون بده. مسعود مسخره بازی رو کنار بگذار، آیا عارضه یابی و گنده شدن این اتفاق جز به خاطر حساسیت های خداست (که به نظر من همون تصویر بزرگ نمایی شده ی مرد سفید بورژواس)؟ چهره ی این خدا رو باید با پِهِن سرخ کرد و در حومه گردوند تا دیگه مسیر نقد هنر تحت تعین تبختر این بز شاخ دار نباشه.

نمی دونم براتون چقدر مهمه امیدوارم که نباشه. ولی تو این عکسی
که من گذاشتم حلقه ی ازدواج این دختر تو دستشه، نه مثل بابای سالی که تو دیکسوی سر
خیابون رِقه حلقه شو در می آورد می ذاشت
تو جیبش. انگار زنی که آدم اون جا می بینه به این چیزا اهمیت می ده.

مملکت ما چنین مملکتیه

2012-01-23T20:35:00.001-08:00

هر کسی به خودش حق می ده هر حرکتی صلاح تشخیص می ده بکنه در
حالی که صلاحیت نداره

نه گذشتن از خون شهدای سسیالیست به اراده ی مریم علی قلی و
تقی ارانیه

نه نام گذاری روزهای تقویم به نفع گی های ایران به اختیار
یه گروه مجهول الهویه و بلکه شاید حتی مجهول الوجود! در اون سر دنیا

و نه انحلال خانه ی سینما به اختیار وزارت ارشاد

حالا خارج از این حرفا

2012-01-23T20:34:00.000-08:00

رضا به سه تا نکته اشاره کرده که مهمه. البته به من واد
نیست ولی ایرادیه که باید بهش توجه کرد:

1 ادبیات بدی در پست من استفاده شده

من قبول دارم که اصلا خوش زبون نیستم ولی موافقید که محتوای
کلام من کنار بره چون تند حرف می زنم؟ فکر نمی کنم خیلی معقول باشه.

2 ملت دارن با ادبیاتی غیر از ادبیات جمهوری اسلامی با هم
مصالحه می کنن

ادبیات این طور که معلومه برای رضا خیلی مهمه و به جای خودش
محترمه ولی من به ادب در کلام و خوش زبونی کاری ندارم. عرض بنده دراین حوزه اینه که این مصالحه نیست
یه جور بی خیال شدنه. چپ ها معتقدن ملی گرایی و دین که سر فصل جنبش سبزه مهم ترین
منابع جنایت در تاریخه. خواست گاه جنبش سبز هم در بین بورژوازیه که هیچ چپی رای
اعتماد بهش نخواهد داد. پس این تصمیم نپخته و ناممکنه. جنبش سبز یه گروه
اقتدارگراس که فاصله ی کمی با قدرت ملموس داره و به محض به قدرت رسیدن انقلاب رو
مصادره می کنه و دوباره دست به کشتار می زنه. همون خمینی که می گفت گل رو با گلوله
پاسخ بدید به قبر رضا پهلوی رحم کرد؟ نهضت آزادی که هر مردی رو برادر و هر زنی رو
خواهر خطاب می کنن سر اختلاف خمینی و منتظری یادتون هست چه کردن؟ اینه.

3 ما داریم از زجر زن و بچه ی کشته شده ها که مالک به حق
خون هستن استفاده می کنیم تا ضعیف نشون شون بدیم و به نام حمایت از اونا استفاده ی
سیاسی کنیم.

این بیان ریشه در نشناختن خواست گاه چپ سنتی داره. کل اروپا
در دهه ی شصت تا نود مارکسیست بود به معنای اومانیستی کلمه. ولی با ظهور آلتوسر
معلوم شد که مارکس ور باید با خودش نقد کرد نه با اخلاق و نه با فلسفه. من اصلا
نمی گم اون بدبختا زجر کشیدن، آخی نازی! نباید بذاریم زجراشون پامال بشه. من می گم
اون زن ها و بچه ها به خاطر تصمیمات موسوی این همه بدبختی کشیدن که فکت تاریخی
غیرقابل انکاره. نمی شه که دو نفر بیان از پیش خودشون ببخشن. اخه شما چی کاره اید
که ببخشید؟ بنده که عرض کردم اصلا بخشیدن امکان نداره. حتی اون زن و بچه ها هم نمی
تونن ببخشن. همون طور که خودبرتربینی و خودسری سازمان و ساقی و گوشواره های
تروریستش قال بخشش نیست. من چند هفته است دارم با اس ام اس و حضور غیرقابل فهم یه
چند نفر ادم ناشناخته اذیت میشم و نمی تونم بگم من مشکلی نمی بینم پس عملیات
ایذایی این گروه ایرادی نداره.

بیایید قبول کنیم محدود کردن آسایش دیگران به هر حال کار
بدیه. نه کسی حق داره انجام بده و نه کسی حق داره ببخشه.

خراب کاری فرانسه در جنگ اول تقصیر روس ها نبود

2012-01-23T20:33:00.000-08:00

در تاریخ شانزدهم آوریل سال 1917 ژنرال نَول به همه قول داد
با عملیات نَوِل در منطقه ی شُمَن دِدَم جنگ اول جهانی را به پایان برساند و
سربازان به خانه های شان برگردند؛ که البته شکست وحشت ناکی خورد. شکست این عملیات،
شرایط سخت زندگی در سه سال جنگ خونین، سرما و گل و لای و استفاده ی بی رویه از
تسلیحات گرم و رد شدن درخواست های مرخصی، روحیه ی ارتش اروپا به قدری تخریب شده
بود که سربازها در جبهه دست به اعتراض می زدند. اوایل می ماه به سربازان دستور
دادند عملیات مشابهی را با همان وضعیت تکرار کنند.

این بی نظمی ها و تمردها به خاطر پرهیز از تکرار شرکت در
عملیات ناموفق جنگی است نه تاثیر حضور بیست هزار سرباز روسی که شانزدهم مارس 1916
به ضد آلمان هم رزم فرانسوی ها شده بودند.

سربازان روس کشور خود را اسیر انقلاب فوریه می دیدند و چندان
نظم ارتشی نداشتند چون مایل بودند به کشور خودشان برگردند. ارتش آن ها را به عقب
جبهه می فرستد تا جشن یکم ماه می شان را بگیرند و بعد آن ها را به جبهه ی کورتین
در کروز منتقل می کنند. روس ها تصمیم می گیرند مافوق شان را خلع کنند و خودشان
اداره ی وضعیت را به دست بگیرند و بعد سه ماه با صاحب منصبان روس دولت فرانسه رای
زنی می کنند ولی موفق نمی شوند اجازه بگیرند به کشورشان بازگردند.

شانزدهم سپتامبر آن سال دستور حمله به سربازان روس صادر می کنند.
دویست نفر از روس ها کشته می شود. باقی مانده دست گیر می شوند و مکلف به تشکیل
اردوگاه اجباری کار می شوند. آن ها که نمی پذیرفتند به الجزایر فرستاده می شدند.
حتی بعد از انقلاب اکتبر هم آن ها را به
کشورشان برنگرداندند. گروه اول محکومین که به اردوگاه کار اجباری رفتند تا سال
1919 به روسیه بازنگشتند.

خواهش می کنم بیایید دعوا کنیم

2012-01-23T05:36:00.000-08:00

اشتباه بزرگ دوست خیلی خوب مون (که دعا می کنم به زمین گرم بخوره) این جاست که فکر می کنه هر جا اسم یک خارجی اومد و جلوش تو پرانتز اسم یک سال رو نوشتن، این می شه فکت قابل تکیه. اون متنی رو که فرمودید من هم به اسم لوموسسوالیتا در لیبرو دات آی تی دیدم که مال دولت ایتالیاست، ولی خوندم و خندیدم، مثل شما بنیان یک سبک اندیشه ی تازه رو روش سوار نکردم. اون متن هم مثل سایر متون هموفوبیک دنبال درمانی برای مرض ترس و تنفرش می گرده و چهار تئری روان کاوی، جامعه شناسی روانی، کلیسایی و بیولژیک برای علت شناسی هم جنس گرایی آورده. تمام نظریات اتیولوژیک هم جنس گرایی مبتنی بر این فرضه که باید دید هم جنس گرایی چرا و چطور اتفاق می افته. در مورد بیولوژی چیزی نمی دونم، جامعه شناسی روانی که آکادمیک نیست، کلیسا هم گه خورده بخواد تئری بده. در بخش علم هموفوب روان کاوی (که لزوما به هیچ عنوان هموفوب نیست ولی در سوگیری های تخیلیش –که لاجرم در هر علم کاملا فرضی رخ می ده- بالاجبار هم جنس گرایی رو اگر نه یه مرض یه بیماری، اگر نه مرض یه اختلال، اگر نه یه اختلال یه نابسامانی و اگر نه یه نابسامانی یه نارسایی در نظر می گیره) چهارتا فرض هست:

1 دشمنی با مادر: گی ها در ارتباط مهراکین با مادر به قدری پیش می رن که نمی تونن او را از زنانگی تفکیک کنن و تمام زنانگی رو به یک باره کنار می زنن و عشق شون ناخودآگاه متوجه مردان می شه. لزبین ها که معلومه چون از مادر بدشون می آد حرکات شونو ضد اون انتخاب می کنند و به جای مردان به زنان عشق می ورزن.

2 عشق به مادر: در این ارتباط گی ها به قدری به مادر نزدیک می شن که جلوی بلوغ عاطفی شونو می گیره (خصوصا اگر پدر مشکلی مثل طلاق و دعوا برای مادر ایجاد کنه) و عاطفه ی بلوغ نیافته می شه همین میل خام و ابلهانه ی هم جنس گرایی!

3 دشمنی به پدر: گی ها چون پدرشونو نمی خوان از پذیرفتن نقش مردونه ابا دارن، لزبین ها چون از پدرشون بدشون می آد جنس مرد رو کنار می ذارن و می رن سراغ زن ها.

4 تنفر از پدر: عمل کرد پدر در خانواده به قدری آزارنده و ناخوشایند می شه که پسر هیچ وقت نمی پذیره او رو به عنوان مدلش بگیره و گی بودن رو در پیش می گیره.

به نظر من باید فاتحه ی روان کاوی رو با این نظرات مسخره خوند. من می تونم فهرستی از نکات تهیه کنم که هر ابلهی می پذیره از اصول بلافصل تحقیقه ولی این جا مغفول قرار گرفته. مردی مادرشو دوست نداره، موضوع عشقش رو مونث نمی گیره، زنی مادرشو دوست نداره، هویت خودشو مونث نمی گیره؟ بالاخره هم جنس گرایی چیه؟ نخواستن نا هم جنسه یا خواستن هم جنس؟ یا الگوی رفتاری زنانه در مردان و بالعکس؟ آیا میل انسان هیچ اصالتی نداره در حالی که اسپینوزا می گه انسان چیزی جز میل نیست و بدیو با استفاده از نوشته های لکان همین نتیجه رو می گیره و یگانه دستور اخلاقی فردی در فکر چپ می شه "از میلت صرف نظر نکن"؟ چرا دقیقا برعکس نمی شه؟ چرا نفرت از مادر باعث نمی شه هویت خودشو رو زنانه نپذیره و خیلی شدید مردونه و هموفوب بشه؟ طبق اندیشه ی ضدعلمی و خامی که می گه بچه ها هویت جنسی شونو در والد هم جنس و موضوع عشق شونو در والد نا هم جنس می بینند، بچه هایی که بین والدین هم جنس رشد می کنن باید همه از دم مختل الشاعر بشن. بچه ی زنی که طلاق می گیره و برمی گرده خونه ی باباش و بچه شو پیش مادرش و خواهرش بزرگ می کنه چجوری الگوی موضوع عشق جنسی می گیره وقتی بابایی نمی بینه؟ مردی که بچه ای رو پیدا می کنه و بزرگ می کنه و اصلا زن نداره چی تحویل جامعه می ده یه توله گرگ؟ نخیر، اون آدم هم آدمه و همون طور که لکان می گه واقعیت انسان میله و این میل این قدر متکثر و اصیله که نه چیزی جز اون وجود داره و نه هیچ مشکلی در برآورده کردنش هست. آخه من نمی فهمم چطور کلیت تعین یابی مکانیسم دفاعی روانی یک گی تقلیل پیدا می کنه به ارتباطش با مادرش در حالی که در گی ها (چه معاصر و هم وطن و چه در کشورهای دیگه و در قدیم) کسانی هستن که بدوا والدین و مراقب نداشتن یا طبعا آدم های سردی هستن و میل عاطفی چندانی به والدین شون ندارن. خوب این همه آدم هستن که پدرشون یا مادرشونو دوست دارن یا ازش متنفرن، بنابر این تئری هر پسر یا دختری که مادر یا پدرشو دوست داشته باشه یا نداشته باشه (یعنی تمام آدمای دنیا) باید هم جنس گرا شه.

***

علی رغم ارزش بالای روان کاوی در حوزه ی آکادمیک، به نظر من اون عده از گی ها که اهل مطالعه هستن خوبه بیان بشینن بخونن و نظرشونو بدن. جامعه دغدغه ی چیز فهمیدن نداره، دغدغه ی هضم داره. ما موضوع بررسی نیستیم که ناز کنیم بگیم اونا نیاز دارن به ما باید بیان ما رو بشناسن. همین الانش سازمان و غیرسازمان دارن به نیابت از جامعه ی هموفوب آردمون می کنن برای وجهه ی سیاسی خودشون نون بپزن. بجنبین که داریم از دست می ریم. دوست عزیزتر از جانم دوموزی که درود بر او باد، دیشب در یک مکالمه ی تلفنی به من می گه تو توهم توطئه داری (تف تو گورت محموتی که باعث شدی این تخم لق تو دهن ملت بشکنه) در حالی که من اگر از توطئه می ترسیدم هر چی صلاح تشخیص می دادم نمی نوشتم. آدم متوهم ترسوئه، نه کله خر! دوموزی جان افتاد داداش؟ من نصیحت نمی کنم که کسی کار مطالعاتی کنه. فقط نظرم اینه که از مد مرسومی که به تازگی راه افتاده انصافا بهتره.

دو مورد از این مد مرسوم تازه اینه که هر کس از هر کسی خوشش نمی آد می ره شماره شو می ده به یکی و می گه اس ام اس های ضایع بهش بده. این حرکت خیلی سبکه . موبایل آدم مثل سوراخ مقعدش خصوصیه و تا زمانی که ملت ما چنین درکی ندارن که حق نداری الکی به کسی پیام بدی یا زنگ بزنی مثل سایر سوراخ هامون هم چنان مورد تجاوز قرار خواهد گرفت تا وقتی که به این نتیجه برسیم که باید تکونی خورد و مبارزه ای کرد. و نوع دوم این که یه چهره ی غریب تو یه محیط کاملا آشنا ظاهر می شه و سعی می کنه خودشو مطلع و نزدیک نشون بده و وانمود کنه آمار کار تو رو داره در حالی که من نه کاری نمی کنم نه آماری دارم و نه هیچ دوست نزدیکی. همه تون این سرّ مگو و این رمز شگفتی برانگیز خارق العاده رو بشنوید. من دو تا دوست نزدیک داشتم: علی نویسنده ی عصیان و محمد نویسنده ی من هستم که یه روزی بدون نیاز به هیچ توافقی هم دیگه رو ترک کردیم، انگار که تا اون موقع هم داشتیم از حضور هم دیگه اذیت می شدیم. الان دونستن این مساله شد اسباب برتری کسی یا نشونه ی زرنگیش یا چی؟ من نمی فهمم کسایی که این فرم برخورد رو انتخاب می کنن و با اون لبخندهای تموم نشدنی و نگاه های گوشه ی چشم می آن سراغت چرا دوزار انصاف و عدالت ندارن؟ مرد حسابی مگه خودت نمی گی فقط یه بار منو دیدی اونم به عنوان دوست مشترک یه دوست دیگه؟

این بنده در این موضع از زمان و مکان علنا درخواست می کنم به جمع این دو سه نفر آدم حسابی که من می شناسم بپیوندید که رک و با محبت هر چی ایراد دیدید بفرمایید مطرح کنید. از قدیم الایام کامنت دونی بنده فحش دونی بود، سیل فحش و فضیحت به این موبایل بدبخت من به قدری سرازیره که روم نمی شه تو چشاش نگاه کنم. یعنی چی؟ یعنی من این قدر مخاطب دارم؟ یعنی این همه آدم نوشته های منو می خونن و با من مخالفن؟ خوب اونا کین؟ یعنی عمل کرد مرسوم لایف این طوریه که اگه مخالفین شونو می بندن به باد فحش-مزاحمت-سرکارگذاشتن؟

تعجب می کنم. ساقی داره داره هم چنان در ستایش وبلاگ های دوران دیرینه سنگی می نویسه و این بار در یک اقدام تازه (همین طور که دلش به افتخارات قدیم خوشه) داره از زبون های خارجی استفاده می کنه برای این که شکوه اپسیلون گی و نمی دونم کدوم پیش کسوت بزرگ دیگه ای رو برای ملت های دیگه به ستایش بیاره. هنوز غنیمتی آخه به دست نیومده که شما دارید سهم دوستان تون رو توش حفظ می کنید. مصاحبه ی خانوم رو هم که دیدیم. من هیچ اندیشه یا عقیده ای در بیان ایشون نمی بینم که بتونیم باهاش موافقتی یا مخالفتی کنیم و عمیقا تاسف می خورم از این که گی ها به قدری بی اطلاعات و درس نخونده هستن که فعال حقوق زنان باید شادی امین باشه اون وقت فعال حقوق هم جنس گرایان با این همه ادعا و پرستیژ ساقی، زنی که حتی فارسیش رو هم درست بلد نیست. بی مطالعه اطلاعات پخش می کنه و انگار به هیچ عنوان به هیچ دید علمی اعتقادی نداره. هر وقت صلاح تشخیص می ده به شما ایمیل می ده ولی ایمیل شما رو جواب نمی ده. خودش از پیش خودش حکم می کنه فلان محقق هم جنس گراست و خیلی روشن جواب می شنوه که نخیر اون آقا گی نیست. خوب خانم چه کاریه؟ بگو نمی دونم راحت!

***

من این ها رو چرا دارم می نویسم؟ چون فکر می کنم حرکات تخریبی که از دوستان این گروه می بینم اعم از ناسزا و مزاحمت و سرکارگذاشتن (مثل دیروز –پنج شنبه- توی کافه) به خاطر نفهمیدن محتوای کلام منه. من می دونم خیلی شیرین زبون نیستم ولی نظراتم خیلی روشنه. ایرادایی که گرفتم بارها فهرست بندی کردم و همیشه هم برای بحث محترمانه و منصفانه بازه. رضا نظرش اینه که حمید خودشو به در و دیوار می کوبه! و باز این همون آقاییه که می گه حمید نقد بلد نیست. من درک روشنی از به درودیوار کوبیدن ندارم ولی می شه بگید کدوم حرکت من به در و دیوار کوبیدنه؟ آیا کار من به درودیوار کوبیدنه یا کار دوستای شما که می رن مهمونی و به دوستای من می گن به حمید اس ام اس بده بگو که این جایی. یعنی حمید ببین دوست تو کنار تو نیست، بلکه کنار ماست؟ کار من یا کار اون خانمی که می گه حمید فکر کردن بلد نیست باید یادش داد؟ کار من یا کار اون خانم هموفوبی که می گه فلانی هر جا می ره انگار اومده پارتی. منم خیلی راحت می تونم مثل خودش چیپ برخورد کنم بگم فلانی هرجا می ره انگار رفته رستوران.

یه ذره انصاف داشته باشید.

من همیشه از خودم می پرسیدم چرا هر قصه ای که در فضای سیاسی باز می شه با فاصله ی کمی دچار فروریختگی درونی می شه. حالا حس می کنم هیچ ایرادی هم نداره اگه دچار فروریختگی بشه. چون مبارزات هم چنس گرایی قراره ختم به آزادی و تامین حقوق شهروندی اقلیت های جنسی (چقدر اسم دگرباش به نظرم مسخره است!) بشه نه سوء استفاده های سیاسی اجتماعی کسی که هیچ درک و قرابتی با مصیبت های زندگی گی های ایرانی نداره. همون دوستایی که این روزا هر کدومشون یه مشکلی دارن و خانم اصلا از این چیزا خبر نداره. با اون ترتیبی که علیا حضرت خانم قهرمان برای لایف گی ها ترتیب داده بودند همون بهتر که دچار فروریختگی بشه. درسته که به نام آزادی نمی شه جلوی حرف و عمل کسی رو گرفت. من نمی خوام جلوی عمل کرد کسی رو بگیرم. ولی کسی هم نمی تونه جلوی اظهارنظر من و جلوی قضاوت مخاطب و آینده رو بگیره. خصوصا قضاوت نسل بعدی گی ها تو این مملکت خراب که با عمل کرد این چند نفر نامحرم غریبه اوضاع شون بدتر از قدیم هم می شه.

بوطاهر شاگرد ابوسعید ابوالخیر نبود استادش بود

2012-01-10T03:56:00.001-08:00

چشم هات بسته بود

وقتی هفت ماه سازم رو می آوردم تو محله ی سرد و مرتفعی که هر روز ازش می گذشتی تا شاید یک بار ببینمت

جشم هات بسته بود

وقتی قصه ی خواستنمو برات تعریف می کردم و تو به این نتیجه می رسیدی که من آدم متکبری هستم

گوش هات بسته بود

وقتی از زمین و زمان می خواستم نشونه ای از تو به دستم بدن تا خودمو رها کنم به هوای تو

دست هات بسته بود

اون موقعی که می دیدی دستام بی هیچ امیدی می گردن تا یه جایی ردی از دستای تو پیدا کنن

پاهات بسته بود

اون موقعی که از بلخ تا قونیه زمین رو لگد می کردم تا جایی که تو قدم گذاشتی رو آرام گاهم بگیرم

...

نمی دونم ... شاید هم من زبون نداشتم

چه اوضاعی داریم

2012-01-10T03:56:00.000-08:00

قرار گذاشتیم دیگه از آقا رامین خرید نکنیم. چون نوشته می ده دست شاگردش و می گه برو به فلانی بگو ارباب ما فلان چیزو خواسته. بقالی حسن آقا هم بسته بود. برای خریدن سیگار باید تا سر چهارراه گنجی می رفتم. وقتی هم رفتم آقا سیگار بسته ای هزاروهشتصد تومن رو دوهزار و دویست تومن رو داد دستم گفت قیمتش رفته بالا.

ستم به کارگر رو باید تحمل کرد یا گرون فروشی رو؟ا حتمالا سراغ سومی برم می گه این چیه کردی تو گوشت و سراغ چارمی هم برم می بینم یه حیوونیه که قاب عکس خمینی انداخته گردنش.

شما گه خوردین .. به همین سادگی

2012-01-08T05:41:00.000-08:00

به نظر من خیلی مسخره است که تو برنامه ی پرگار دیشب این دو تا ابلهی که اومده بودن می گفتن اعدام های دهه ی شصت رو فراموش کنیم، موسوی عذرخواهی کنه، چپ ها و سبزها با هم بشن و آشتی ملی اعلام کنیم. بیست و پنج هزار نفر تو چند ماه اعدام شده ان و این همه بچه ی یتیم و زن بی شوهر ننگ تاریخی از دامن آلوده ی موسوی خرمتعصب پاک نمی شه. یه مشت آدم کش اقتدارگرای فرصت طلب جمع شده ان دورهم و مایلن اعتراضات مادی به حق ملت رو به نفع خودشون مصادره کنن. اون موقعی که معتضرین به انتخابات داشتن تو این خیابون ها جون می دادن خون می دادن حمایت پرپاگاندای غرب رو نداشتن، حالا که آمریکا به این نتیجه رسیده می تونه از دعوای خامنه ای و ومحموتی ماهی بگیره خودش از جانب خودش تصمیم گرفته اعدام های دهه ی شصت رو ندیده بگیره. این منو یاد دوستانی می اندازه که خودشون از پیش خودشون تصمیم گرفتن پیش کسوت و رییس سازمان و نماینده ی گی های ایرانن و می تونن از پیش خودشون روز فلان اعلام کنن، اعلامیه صادر کنن و غیره! توجه دارید ستم ساخت یافته چقدر عمل کردش تو همه ی حوزه ها مشابهه؟ و چقدر آسون گیر و بی اطلاعن کسایی که به همین راحتی پشت یه ماشین آدم کشی به اسم مثل میرحسین موسوی جمع می شن و به نفعش شعار می دن. دست بند سبز تو این مملکت اگه به معنی مخالفت با احمدی نژاده به معنی شیشکی بستن به این همه فعال سیاسی مطلعه که به یک غمزه ی حیوونی به اسم موسوی کشته شدن. با این اقدام، ادعای دمکراسی و حقوق بشر و آزادی از طرف این گروه جالبه. هیچ آدم عاقلی خون امثال ندا و سهراب و همین طور کشته شده های جنگ 1989 و انقلاب 1979 و قبل و بعد از اون رو فراموش نمی کنه! هیچ کشته ای رو، لذا این فکر ابلهانه رو رها کنید که برای علم کردن موسوی که اسوه ی نادانی و فرصت طلبیه ذمه اش رو از خون چپ ها پاک کنید.

جالبش اینه که تقصیر این آدم کشی ها به گردن مجاهدین می افته که دست به اسلحه برده ان. نباید می بردن چرا برده ان؟ به این ترتیب خون این همه یهودی و گی و کمونیست و عرب و معلول و اسلاو و رنگین پوست و سسیالیست هم به عهده ی خودشونه، چرا این طوری بودن؟ نباید می بودن. خون مقتولین ویتنام و الجزایر و چک اسلواکی و افغانستان هم به گردن خودشونه چرا مقاومت کردن؟ نباید می کردن. بمب گذاری خلیج هایفونگ هم به گردن مردم تایوانه، چرا با مائو جنگیدن؟ نباید می جنگیدن. خون مردم روستاهای کروات نشین هم به گردن خودشونه چرا جلوی صرب ها ایستادن؟ از بین رفتن تمدن ماچوپیچو هم به عهده ی خودشه چرا جلوی آمریکا ایستادن؟

ندیدیم تا حالا؟

2012-01-08T01:42:00.000-08:00

خوش حال خوش حال محل کار رو عوض کردیم. از اون جایی که خداوند ارحم الرحمین که همیشه توجهش به ما هست تو این اوضاع هم دو محبوب چهارده (+≈16-17) ساله و می دو ساله نصیب شد. فقط حیف که این جا برخلاف اون جا چند ده نفر مشغول کارن. با اشکان اون جا فقط می ترسیدیم حسینی بیاد یا نهایتا جلیلی که سالی یک بار هم نمی اومد. ولی این جا قربون شون برم هر لحظه یکی می آد گزارش می خواد، یکی می آد ترازنامه می ده، یکی می آد پاورپوینت باز کنه، یکی می خواد دم پنجره ی ما سیگار بکشه، یکی چایی می آره، یکی می خواد به بیکسویتت ناخنک بزنه..

یکی هم مثل فرید می آد از این که موسیقی دوست داری یا نه نهایتا به این نتیجه می رسه که چون تنهاست و چندان دوستی نداره خوبه من آخر هفته که سر هردومون خلوت تره مهمونش بشم. بقیه ی قصه رو ندونسته می تونیم بنویسیم. تو این سرمای قشنگ با یه مشت هله هوله ی سفارشی از پفک و چیپس و شربت و .. می رسی خونه ی آقا یه شام تو نور شمع د کنار گل های طبیعی می خورید و بعدش هم مشروب. سپس دستای آقا خیلی دوستانه (به هیچ قصدی) به مقدار لازم دراز می شه و می آد به سمت زانوی شما و بعد هم دکمه ی پیرهن تون ... یه ساعت و نیم اتفاقای سانسور لازم می افته ... و بعدش همه می بینن ای وای این دو تا چقدر با هم اخت شده ان.

خداروشکر

2011-12-15T09:24:00.001-08:00

فکر کن توی یکی از اون موقعیت هایی که دلت گرفته و می خوای زار بزنی

دو تا دوست کنارتن که به دنیا نمی دی شون

چی از این بهتر؟

زندگی یه مبارز قرار نیست هیچ جاییش جالب باشه

ولی دیگه تحمل آدم هم حدی داره

وقتی با لپ تاپ روشن وارد کافه می شی اتوماتیک وصل می شه به اینترنت

بعضی جاها واسه دل آدم این طوریه که نخواسته هم همین طور اشکام می ریزه

راسیسم علقه

2011-12-14T06:04:00.000-08:00

یه پسر خیلی جیگر مرد و همه ی ماها می شناختیمش.

پسری مرده که نه خیلی جیگر بود و نه دیده بودمیش تا حالا.

چرا باید غصه ی ما برای این دوتا با هم فرق کنه؟

یه نوشته ی شاهکار از رامتین

2011-12-12T06:17:00.000-08:00

چیزی که من توی این پست می بینم یکی زنانگی نویسنده، یکی حاکمیت عنصر خاک و یکی تناوب بین دو نقش عاطفه دهنده و عاطفه گیرنده است. زنانگی نویسنده اون جاست که از همه ی اصول خانه داری خبری تو نوشته اش هست، از رنگ دیوارها و روش آش پزی و زن بودن مهمان و اساسی بودن روش کارهاست.

حاکمیت عنصر خاک در آغوش گرم و میل به قطع برق و بی خبری از اتفاقاته. مثل پروست در اتاق های تابستانی و کامو در بیگانه وقتی سرش رو می ذاره رو شیکم ماری و یاد مادرش می افته.

تناوب بین فاعل و مفعول عاطفه ورزی اون جاست که نویسنده درگیر اینه که کی محبت می کنه وکی محبت می گیره. طرف براش مهمه عاشقشه داره باهاش زندگی می کنه توجه تک تک حرکات طرفش هست و در عین حال شاکیه از این که چرا فلان کارو نکرد. این تم وقتی یاد مریضی مادر می افته با تم دوم پیوند می خوره و ما یاد دعوای همیشگی نسل خودمون با والدین مون می افتیم که دوست شون داریم ولی اونا نمی فهمن چون روش ابراز محبت ما با اونی که اون ها انتظار دارن فرق می کنه. به نظر من این نقص نوشته است چون تصویر کسی که سیگار می کشه و بی توجهه بیش تر شبیه معشوقه تا مادر، وقتی این دو تا کیس شباهتی به هم پیدا می کنن می خوره تو حال مون. به نظر می رسه نویسنده گرچه حرف از بغل کردن می زنه ولی کشش جنسی چندانی به طرفش نداره چون نه توصیفی از طرف داریم و نه لهیب آتشین شهوت رو می شه از هیچ جمله ای دید. البته شاید به این خاطر که نویسنده در حالت مریضی این متنو نوشته! ولی به هر ترتیب یکی از تفکیک های مطرحه ذهن گی هارو نشون می ده. عده ای از ما می خوان یکی رو پیدا کنن و بهش تکیه کنن (غالبا کسایی که سن شون بالاتره) ولی عده ای دوست دارن جوجویی رو در اختیار داشته باشن که رشدش بدن و سرشار از محبتش کنن. ولی عاقبت این حالت دوم می شه شعر خانم مرضیه که می گه "در غم او من جان بفشاندم تا شد نوگل گل شن و بید چمن، رفت آن گل من از دست با خار و خسی بنشست". رامتین گرچه شکایتش رو مبنی بر بی توجهی پارتنرش تکرار می کنه ولی انگار انتقاد چندان جدی نداره، چون اولا موقعیتش نمی شکنه یعنی از چشم رامتین نمی افته و دوما اساسا بخشی از اقتضای مقام معشق بودن همین بی توجهی هاست. چه عشق عجیبی! که توش طرف مقابل موضع میل سرشار بدنی نیست و در عین حال بی نیازه و حاکمه بر همه چیز. احتمالا هم خیلی زیباست چون تقریبا از این همه اشتیاق چیزی نمی فهمه و ابله بودن از خواص قابل اعتماد آدم های زیبا؛ چون چیزایی که می خوان رو راحت به دست می آرن.

رامتین امیالش رو کاملا ناآگاهانه تصعید می کنه به اتفاقات دیگه. انتقام بی مهری معشوق رو از مواد غذایی می گیره که می ذاره تو قابلمه قل بخورن و کلی هم با فلفل سیر تندش می کنه. مثل بچه هایی که پدرشون متداوما دعواشون می کنه اونا هم با حیوون خانگی شون بداخلاقی می کنن یا تو مدرسه با بچه ها و بعدها با دوستای بیرون از مدرسه.

میل عجیبی به مردن در این متن هست. نوشته ها و جمله ها بی هیچ نیازی تکرار می شن. تکرار بی توجهی معشوق رو می شه به تکرار بروز این اتفاق در زندگی ربط داد ولی تم ها و موتیف ها بی دلیل و مکرر تکرار می شه که حتی تنه به نوشتار سوررئال می زنه. آدمی که این قدر راحت وقت شو خرج می کنه هیچ میلی نداره در آینده اتفاقی بیفته. زمان تنها چیزی رو که به همراه داره مرگه و وقتی کسی بی خیال بگذاره زمان به تکرار حرف ها بگذره هیچ ترسی نداره از این که زمانش تموم شه. همون طور که می بینیم متن پست هم نسبتا طولانی، ریز و متصله. با این که حرف ها تنوع دارن ولی کادر یک نواخت سفیده و متن سیاه بی هیچ طراوتی روش نشسته. نمی دونم گرگ افسردگی کجا به گله ی گی های ایرانی زده در حالی که صدها چیز هست که می شه به خاطرشون جنگید.

رامتین چندان توجهی به عشق هایی که در زندگیش داشته دریافت کرده نداره چون با منطق معقول این دنیا در عین توان مندی بیگانه است. مهمون داره یه عالمه هم کار نکرده داره سالاد و میوه و شیرینی و .. ولی با خیال راحت نشسته داره پست می ذاره تو وبلاگش. آدم هایی که در جریان عملی اتفاقات نمی ایستن خیلی متعهد نستن اسباب آسایش کسایی رو تامین کنن که سرراه شون قرار می گیرن، خصوصا وقتی مساله حسی باشه چون اسپینوزا نشون داده آدمی زاد چیزی جز میل نیست.

نویسنده ی این پست به همین دلیل هیچ وقت امکان نداره یه روزی کمونیست بشه. خوش حالم.

بابک عزیزم

2011-12-09T04:16:00.000-08:00

همین طور داره اتفاقات خوب می افته و مسایل در نبودن تو و با وجود نبودن تو یکی یکی حل می شن بدون این که من بخوام و یا برای حل شدن شون تلاش آن چنانی بکنم. مسخره است! ولی داره اتفاق می افته. دبیر بخش فلسفه دو تا کتاب برداشته آورده برای ترجمه یکیش نظریه شناخته و یکی ش فلسفه ی علم که می دونه چقدر دوست دارم. حسین پیش نهاد کرده با هم بخونیم شون. استاد علوم اجتماعی دبیرستان مون سه گانه ی الیاده رو پیش نهاد کرد برای کار و امروز نشر قبول کرد و قرارداد نوشتیم، به ویرستاری استادی که دکتراشو از لندن گرفته. کاش بودی و می دیدی تمام شون رو تو صفحه ی اول تقدیم می کنم به تو. البته من به تمامیت اقتدار کسی که ادعای عشق می کنه قائل نیستم و تو مختاری نخوای کسی دوستت داشته باشه، ولی از اون جا که هیچ خبری از تو نیست و من کسی رو نمی شناسم نخواد این محبتو ببینه، به این نتیجه رسیدم که در انجام این کارهایی که می گم آزادم.

عجب سرگیجه ایه

2011-12-09T04:12:00.000-08:00

از عجایب روزگار این که بسیجی ها و کمونیست ها در کنار هم ضد کسی تلاش کنند

سامان آریامن یکی از دانش جوهای دانش گاه آزاد اهوازه که یه عده رو دور خودش جمع کرده وتو این تنور داغ داره دامن به آتیش ملی گرایی فاشیستی ایرانیش می زنه. بسیجی ها به خاطر عشقی که به اعراب دارن و چپ ها به خاطر مخالفت با اندیشه ی ناسیونالیستی اون هم این قدر افراطی باهاش مخالفن. البته با این تفاوت خیلی مهم که بسیجی ها این دانش جو رو گرفته ان و انداختنش زندان کنار دوست پان ایرانیست دیگه اش شاهین زینعلی ولی چپ ها اقلا حالا که قدرتی در دست شون نیست! عمرا حاضر نمی شن کسی بره زندان به خاطر عقایدش.

به کمپین مشترک کمونیست ها و بسیجی ها بپیوندید

خلاصه این که چندان خبری نیست

2011-11-30T00:09:00.000-08:00

باخبر شدیم رای زنی های بیرون زندان از رضا شهابی خواسته ان برای حفظ سلامتی اش از اعتصاب دست بکشه و به سفارش دادستان درخواست کنه به پزشک قانونی منتقلش کنن ولی ایشون تا شش آذر مخالف بوده. چون اوضاع به قدری براش سخته که ترجیح می ده تموم شه به راه ممکن. امیدوارم یه ذره صبر پیشه کنه و بتونه از این همه رنجی که کشدیه به نفع یه تعداد کارگر دیگه استفاده کنه.

صبح دیروز سه موشک از جنوب لبنان به منطقه ی جلیله در اسراییل شلیک شده ولی کسی کشته نشده. یه گروه مایل به القاعده این حمله رو به عهده گرفته که نشون می ده سهم خواهی ابلهانه ی غرب ستیزای عقب مونده ی شامه در حالی که عربیت اون گروه چندان نفوذی در این منطقه نداره.

عصری که امین اومد کافه گفت چهارراه استانبول بودم تو شلوغی های جلوی سفارت لپ تاپش رو پلیس ازش گرفته بود. تلویزیون گفت این ها دانش جوای دانش گاه بهشتی بودن و امروز در سال گرد کشته شدن فرید شهریاری که استاد همون دانش گاه بوده اومدن اعتراض چون به نظرشون انگلیس مقصره و پلیس هم متفرق شون کردن . ما در تمام این یک سال عمرا یک بار بلکه حتی یک بار نام فریدشهریاری رو از بچه های بهشتی نشنیدیم بلکه بچه های بهشتی به سوسول بازی و بیق بودن و بی غیرتی معروفن. هر چقدر بچه های تهران و امیرکبیر فعال و پرجنب و جوشن بچه های بهشتی بی حس و حال و خنثان. باور کن صدتا یه نفر اصلا اسم این استاد رو هم نشنیدن. همه می دونن کشتن یه پروفسور هسته ای فقط می تونه کار خود دولت باشه. تو این موقعیت که دولت ایران تهدید می کنه سطح روابطشو با انگلیس کم کنه، از بی غیرتی بچه های بهشتی سوء استفاده شده تا دولت ایران بتونه بگه من هم بخوام رابطه رو ادامه بدم ملتم نمی خوان؛ در حالی که لات و لوت هایی که جلوی سفارت بودن همه ی عربده هایی که می کشیدن و دقیقه هایی رو که می ایستادن با دولت حساب می کنن و بابتش شتیل می گیرن. این تلاش پاسخ دیر و ضعیفی به تحریم هاست. هم انگلیس که تحریم می کنه و هم دولت که تحریم رو به ملت تحمیل می کنه می دونن این چیزا جلوی هسته ای شدن ایران رو نمی گیره و پروسه ی شصت هفتادساله ای که میلیاردها تومن خرجش شده با تحریم فلان بانک و فلان بانک متوقف نخواهد شد. فقط مانوریه که از سر پررویی و بی کلاسی از جمهوری اسلامی سر می زنه. البته نباید فراموش کرد که دولت می بینه تمام خطوط اصلی انقلاب خمینی و شعارهای فضاییش داره در عمل تبدیل به جک می شه. خودکشی حسین فهمیده، اندیشه ی محو اسراییل، لعنت ابدی بر آل سعود و غیره. یکیش هم گرفتن سفارت آمریکا بود که مورد تایید حضرت بود ولی این اواخر با قدرت گرفتن پرپاگاندای اصلاح طلبا اون هم مثل چیزای دیگه به تمسخر گرفته شد. راست های عقب مونده (همون اصول گرا) مایلن نشون بدن این کار چه درست چه غلط مورد حمایت و تشویق ماست. ولی این کارو به اسم بسیج و سپاه و دولت نمی کنن به اسم دانش جوهای بهشتی می کنن یعنی این که ژان گولرهای بی مثال بسیج داره از نخبه های این مملکت سر می زنه. انگار دانش جوهای بهشتی چیزهای خوبی هستن. تو توی این مملکت حق نداری پارتنر سکستو یا لباستو انتخاب کنی اون وقت فکر کن تشکل اندیشه ور مستقل تصمیم بگیره بره سفارت خونه رو بگیره. هر الاغی می دونه سیاست مدار مصونیت قضایی داره جز دانش جوهای پیرو خط امام. احتمالا اون پیروان خط امام که اسم خودشونو گذاشتن دانش جو مثل همین لات های دیروز چهارراه استانبول به صورت پارت تایم و کنتراتی دانش جو بودن. وقتی گروهی پا می شه می ره به روال مدیریت گروه حاکم تعرض می کنه یعنی توهین به شعور سیاسی اکثریت و کارشکنی در سیاست گزاری دولت وقت. منتهی تو ایران چون همه کار به شکل هیئتی و اعتقادی (بخونید هردمبیل) رخ می ده نه سیستمی و با راه بری (آدم اصلا از اسم رهبر متنفر می شه بعد از یه مدتی) هیچ فکری توش نیست. محموتی می خواد به دنیا بگه نخبه های کشور من برخلاف ادعای آمریکا متمایل به غرب نیستن. اونایی که هم مهاجرت می کنن یا بی سوادن یا بی تخصصن یا آدم های نادرستی هستن. در حالی که دنیا وقتی ببینه دانش جوها دست به حرکت های انقلابی می زنن می فهمن آکادمی این کشور چقدر دولت رو بی کفایت می دونه. لازم نیست این چیزا رو به دولت تذکر بدیم چون همون قصه ی پای بست و نقش ایوانه. پای بست اون جاست که راست های ایرانی به قدری بی ریشه و بی بته بودن که برای کسب تعریف برداشتن اسم های عام رو خاص کردن. بسیج یعنی کانال بندی یعنی اشتراک مساعی یعنی عمل کرد گروهی برای یک هدف مشترک. ولی بسیج ایران یعنی اون تشکل خاصی که برای اون اهداف خاص تشکیل شده و یه سری اخلاقیات مخصوص به خودشون تعریف کردن که هیچ وقت در دنیا سابقه نداشته و امیدوارم لاحقه هم نداشته باشه.

سرود ملی سوریه

2011-11-29T02:14:00.000-08:00

سرود ملی سوریه با عنوان حمأة الدیار تقدیم به همه ی کسایی که می تونن زدوبندهای سیاسی رو از اندیشه ی آزاد تمییز بدن:

حـماةَ الـديارِ عليكمْ سـلامْ درود بر شما نگه بانان سرزمین

أبَتْ أنْ تـذِلَّ النفـوسُ الكرامّ جان های سربلند سرافکندگی را برنمی تابند

عـرينُ العروبةِ بيتٌ حَـرام آشیانه ی اعراب جای گاهی محفوظ

وعرشُ الشّموسِ حِمَىً لا يُضَامْ تخت خورشید که هرگز بی نگه بان نمی ماند

ربوعُ الشّـآمِ بـروجُ العَـلا جلگه های سوریه برج های بلند است

تُحاكي السّـماءَ بعـالي السَّـنا چون سپهر برفراز ابرها

فأرضٌ زهتْ بالشّموسِ الوِضَا سرزمینی که خورشید روشنش می کند

سَـماءٌ لَعَمـرُكَ أو كالسَّـما و خود آسمانی دیگر است

رفيـفُ الأماني وخَفـقُ الفؤادْ پرواز رویاها و تپش دل

عـلى عَـلَمٍ ضَمَّ شَـمْلَ البلادْ بر پرچمی است که کشور را یگانه کرده

أما فيهِ منْ كُـلِّ عـينٍ سَـوادْ سیاهی آن از سیاهی چشمان ماست

ومِـن دمِ كـلِّ شَـهيدٍ مِـدادْ؟ و جوهر آن از خون شهیدان مان

نفـوسٌ أبـاةٌ ومـاضٍ مجيـدْ جان مان شکوه مند و گذشته مان خوب است

وروحُ الأضاحي رقيبٌ عَـتيدْ و روان شهیدان مان نگه بانانی خوب

فمِـنّا الوليـدُ و مِـنّا الرّشـيدْ ولید و رشید از ما بودند

فلـمْ لا نَسُـودُ ولِمْ لا نشـيد؟ پس چرا مسلط و شکوفا نباشیم؟

حالا هی می خوایم احساساتی برخورد نکنیم

2011-11-28T23:42:00.000-08:00

رضا شهابی فعال کارگری و یکی از سندیکالیست های شرکت واحد اتوبوس رانی از دوازده خرداد بازداشت موقته و از ابتدای آذر دست به اعتصاب غذای خشک زده و پسر سیزده ساله اش هم از ناراحتی قلبی عصبی بستریه. مهره های ساییده شده ی گردن این زندانی باید جراحی بشه والا طرف چپ تن رضا فلج میشه. مامورین زندان گفته ان علت اعزام رضا به پزشک یه سرماخوردگی مختصره و به زودی با خونه تماس می گیره که عمرا این اتفاق نیفتاده و نمی افته. رضا قبل از دست گیری ساییدگی دریکی از مهره ها داشت که هفت ماه پیش ماه به محض مراجعت از بیمارستان به خونه دست گیر شد. الان نوزده

ماهه که این زندانی بلاتکلیفه و بعد از دادگاه بی نتیجه ی خردادماه همین طور نگهش داشته ان بدبختو.

ما و سوریه این چند بار

2011-11-28T23:26:00.000-08:00

نجیب المیقاتی نخست وزیر لبنان چند روزه که اعلام کرده اگر نگذارید محکومیت هایی رو که دادگاه جهانی برای لبنان بریده پرداخت کنم استفعا می دم. به همین خاطر حزب المستقبل به رهبری سعد حریری روز یکشنبه که سال گرد استقلال لبنان بود در ترابلس در شمال لبنان به ضد حزب الله که جای گاه نیمه دولتی به دست آورده و در حمایت از مردم مبارز سوریه تظاهرات کردن چون غرب ستیزی ابلهانه ی اسد در سوریه که مورد حمایت حزب اللهه باعث می شه لبنان هم با هنجارگرایی سازمان های جهانی مثل دادگاه جهانی ویژه ی لبنان مخالفت کنه. یه اتفاق جالب دیگه اینه که اتباع سوریه در رومانی دیروز در تظاهراتی که ضد دولت سوریه کردن تابوت اسد و خامنه ای رو آوردن و تشییع کردن. ببینید ماها چقدر بدیم با هم. این آخوند عفریته این قده گه می زنه که خودش هم مثل دوریان گری آخرش از خودش بدش می آد و می زنه خودشو می کشه ولی ماها هیچ وقت کاری نمی کنیم تا زودتر به این هدفش برسه.

تحریم انتخابات

2011-11-28T22:32:00.000-08:00

انتخابات مجلس شورای اسلامی امسال در حالی برگزار می شه که این دو عجوزه ی سلیته خامنه ای و محموتی افتادن به جون هم. سبزها و اصلاح طلبا که از همه نظر با هم فرق می کنن به قدری نزدیکن که نمی شه تشخیص شون داد ولی محافظه کاران راست که اساسا یه گروه بودن تبدیل شدن به دو تا گروه. از سوی دیگه خاطره ی انتخابات سیاه دو سال پیش هنوز در ذهن ها هست.

هشت نه سال پیش که برای اولین بار انتخابات شورای شهر برگزار می شد آخوندا می گفتن شرکت در این انتخابات واجبه و ملت از خودشون می پرسیدن واجب عینیه یا کفاییه به جای این که بپرسن کسی حق داره جای من برای شرکت در انتخابات تصمیم بگیره. ولی در تمام این دو سال انتخابات پیش نیومد. انتخابات مجلس به جای این که چالش امنیتی و از این حرف های مسخره ی نقل دهن خامنه ای باشه، بیشتر محکی برای انتخابات ریاست جمهوری بعدیه. معلوم نیست با این وضعیت اصلا نهاد ریاست جمهوری باقی بمونه. این قدر مردم کشته می شن هر بار که کسری از جمعیت بدون حمله ی خارجی از بین می ره. اون هم نه لش توله های هار آخوندا بلکه دانش گاه رفته های خارج دیده ی درس خونده ی به درد بخوری که می آن برای اعتراض. مردم ایران ادعا می کنن هر چی شاعر و آهنگ ساز و دانش مند تو منطقه بوده "مال" ایرانه اون وقت به قدری با هم بد و تند برخورد می کنن که آدم واقعا آرزو می کنه ورثه ی حافظ و سعدی مردم یه کشور دیگه بودن. انتخابات مسخره ای که دو سال پیش برقرار شد به دلایلی که کمپین تحریم بارها و بارها فریاد زد باید تحریم می شد. حالا با این همه کشتار و درگیری و ناامنی و حبس و شکنجه و اعدام و تبعید و سانسور و نقض پروانه و آدم سوزی ... به نظرتون ملت حق داره انتخابات رو تحریم کنه یا نه؟

حتی تکون الصورة واضحة

2011-11-28T22:30:00.000-08:00

اون جا که نوشتم خیلی ابلهید منظورم مقامات دولت ترکیه است. لطفا مهرزاد و آرمین به خودش نگیرن طبق معمول.

M & M

2011-11-28T22:28:00.001-08:00

مهدی محمودیان یکی از فعالان سیاسی مطبوعاتی است که بعد از انتخابات دو سال پیش یا بهتر بگم انقلاب شکست خورده ی 88 زندانی شد و به تازگی جراحی کرده، در اثر ضرب شتم و شکنجه و اعتصاب غذا بخشی از روده اش آسیب دیده بود که برش داشته ان و البته مشکوک به سرطان هم هست. به خونواده ی این زندانی وعده دادند اگر خفه خون بگیرید بعد از جراحی مهدی رو می بریم اوین و مرخصی می دیم تا نقاهتش رو بگذرونه چون وضعیت بد زندا می تونه جلوی خوب شدنش رو بگیره. تلفن ملاقات حضوری و مرخصی هم چنان برای مهدی ممنوعه. عفونت ریه و نارسایی در اثر از دست رفتن بخشی از این اندام و بروز مکرر حملات تنفسی سرگیجه و بیهوشی (همون کما ولی موقت) این مرد رو تبدیل به کلکسیونی از مرض ها کرده. دست گاه هایی که در زندان ها برای اختلال امواج و جلوگیری از تماس تلفنی کار می ذارن آثار بدی بر سلامتی زندانی ها داره.

من نمی دونم آمریکا چه گهی می خوره برای حمایت از زندانیای سیاسی کشورهایی که باهاش دشمنن. حسن نصرالله بی غیرت هم دست به کار شد و هم رزم کمونیستش رو از حبس آزاد کرد. ملی مذهبی ها و راست هایحرو مزاده ای که فرداروزی می خوان بگن آمریکا سکولاریسم رو در ایران به راه انداخت باید این لحظه ها یادشون باشه و بدونن خود این مردم ستم دیده ی کم هوش ایران هستن که در پاسخ به جنایت های دولت سعی می کنن با ایدئلژی حکومتی مخالفت کنن.

برای درگیری های سوریه که نهایتا یه سال و نیمه داره اتفاق می افته از یه اتحادیه ی عرب وارد عمل شد و سفیر سوریه رو اخراج کرد و سفارت خونه ها رو بست و شورای ملی رو به رسمیت شناخت و حساب ها رو مسدود کرد و بازرگانی رو قطع کرد و ارتش آزاد داخلی با دولت درگیر شد. از یه طرف هیئت مسوول سازمان ملل 28 نوامبر در ژنو گزارشی چهل صفحه ای منتشر کرده که با 223 نفر مصاحبه کرده می گه 3500 نفر کشته شده ان که 256 تاشون فقط کودک بوده ان. چه فرقی بین ایران و سوریه هست که ملت سوریه دارن با غیرت می جنگن و از طرف سازمان ملل حمایت می شن ولی ملت ایران داره ابلهانه تحمل می کنه و سازمان ملل هم هیـــــــچ اقدامی براش نمی کنه؟

خاک بر سر غضنفر رکن آبادی

2011-11-28T04:18:00.000-08:00

روزگاری مشهور بود ملت مجروح عرب خون ایرانی ها رو در بیمارستان هاشون نمی پذیرن ولی امروز سفیر ایران در بیروت وقتی دعوت به نشست می کنه به غیر از فتح و امل و جبهه ی خلق و فتحی های لبنان که فرزندان محموتی هستن، جبهه ی خلق و حماس و جهاد اسلامی و حتی دموکرات های ناصری هم می پذیرن و می آن. البته حرفاشون چرته و ملت سوریه نمی پذیره. مبارزین سوری در این نه ماه ستیز سیاسی بارها پرچم ایران و حزب الله و حماس رو باهم آتیش زدن و شعار دادن لا حزب الله و لا ایران. با این حال انصاف داشته باشیم عمل کرد سیاسی سران جمهوری اسلامی ایران از همه ابلهانه تر بوده. نصرالله با این که آخونده و سیده و مبارز (سه تا مرض لاعلاج، کشنده و مایه ی بی آبرویی در دولت سکولار آینده)، نهایتا با اسد دیدار کرد و بهش پیش نهاد کرد قبل از این که بحران تبدیل به مصیبت بشه بیا و یه تغییری بکن. اما حماس هیچ بعید نیست رختش رو از این ورطه بیرون بکشه که اگر این اتفاق بیفته گسست بی سابقه ای در جبهه ی اسلام گرایان منطقه رخ می ده که زمینه رو برای سکولارشدن حکومت هایدر حال تحول عرب آماده می کنه و این یعنی فاتحه ی اسلام در خاورمیانه خونده می شه، کاری که ترکیه شروع کرد و همسایگان آفریقایی اسراییل تموم می کنن.

خالد مشعل رییس دفتر سیاسی حماس سال 99 به اتهام هم کاری با ایران برای کشتار توریست های اسراییلی از اردن اخراج شد و با هم حزبی هاش رفتن به در یرموک دمشق. این گروه با اخوان علقه ی نزدیک داره و از طرفی دولت سوریه از حماس حمایت می کنه و حماس به همین دلیل سکوت کرده و مونده کدوم یک رو انتخاب کنه. مصر هم تحت تاثیر اخوانه و مونده با فعالان حماس چه کنه. مصری ها به خاطر مواضع متفاوتی که حماس با اخوان داره مایلن حماس مصرو ترک کنه. حماس به خاطر بحران های سوریه مایله سوریه رو ترک کنه. سفر قریب الوقوع مشعل به اردن بی تردید برای انتقال مقر حماس از مصر به اردن خواهد بود که این یعنی حماس عملا می شه یه گروه اسلام گرا که در عین اسلام گرایی، شعار فضایی خمینی مبنی بر حذف اسراییل از نقشه ی جهان رو کنار می ذاره. تشکیل دولت یهودی مذهب عبری زبان که رویای صهیونیست های جهانه تعارض ذاتی با سیاست جهانی اسلام نداره.

سبحانی سفیر قبلی ایران در سوریه در سایت دیپلماسی ایرانی با هم کاری صادق خرازی مقاله ای نوشته ان که نشون می ده اوضاع سوریه واقعا بحرانیه و به بررسی امکان پذیرش پناهندگی اسد از سوی کشورهای خارجی پرداخته. ایران صددرصد به این مرتیکه پناهندگی سیاسی می ده و همین الان هم با این که نفت می فروشه از سوریه نفت می خوره تا دولتش پول داشته باشه و با رهبران مبارزین سوری دیدار می کنه تا بلکه مشکلو حل کنه ولی حضور اسد در ایران با چه واکنشی از طرف ملت معترض ایران روبرو می شه که دل خودشون در کنار دل مبارزین سوریه است؟ دولت ایران در این نشست مهم با سران مبارزین اسلام گرای منطقه نگفته در ازای این حمایت چه انتظاراتی داره و اگه برآورده نشه چه خواهد کرد. شاید این نشون می ده حکومت ایران مایله در خلا قدرت ناشی از غیبت آینده ی خانواده ی اسد دولتی رو راس کار بیاره که کنار گوش اسراییل خدمت گزار ایران باشه. همون کاری که داره سعی می کنه در ترکیه و عراق انجام بده. منتهی عراق و سوریه به خاطر تسلط مالی توریستی قوی ایران طبعا گزینه های بهتری هستن. همون طوری که بچه تهرونی ها اگه نرن شمال شمالی ها از گرسنگی می میرن همین الانش دولت ایران اگر جلوی ملت عاشق حسین و زینب رو بگیره که نرن عراق و سوریه بزنن تو سر و مغز خودشون، اقتصاد این کشورها که عملا پول ایران رو قبول و استفاده می کنن با یه چالش جدی مواجه می شه. آمریکا باید قبول کنه توله ی ناخلفی در خاورمیانه به قول بیهقی به هم براومده و باید سهم خواهی شو جدی بگیره. خواهش می کنم التماس تون می کنم بیایید از همین الان مخالف رو شروع کنیم. به اون خدا به علی به موسی به این شیرین کام به این دونه ی نشمرده قسم گفتمان گی ها به زودی تبدیل به لابی قدرت مند هم جنس گرایی می شه. این خط این نشون.

رضا و نصرت

2011-11-27T01:49:00.000-08:00

به نظر من قصه ی این دو تا فوتبالیست شیطون که تو زمین جلوی اون همه دوربین و تماشاچی با هم مشغول شدن نشون می ده چنین حرکاتی در حوزه ی ارتباطات خصوصی دیگه بخشی از اون تابوی کشنده ای نیست که روزگاری برای سلب اعتبار و حیثیت هر تنابنده ای کافی بود. همه می دونستیم و اونا هم می دونستن تو مدرسه ها اداره ها جمع های دوستانه کافه ها انتشاراتی ها ستادها سازمان ها و ... و هر جایی که چند تا مرد دور هم جمع بشن هیچ بعید نیست که میلی شکل بگیره و به حرکتی شکل بده. چرا؟ چون بارها شده دوستای استریت مون اعتراف کردن روزی با هم کاری هم سایه ای رییسی هم کلاسی ای استادی کارمندی کسی کاری کرده ان. خوب این اتفاقات کجا می افته تو مریخ؟ نخیر زیر گوش همون کسایی و بلکه به دست همون کسایی که وقتی خبر علنی می شد خودشونو می کشتن باهاش مخالفت کنن. من مطمئن نیستم این دو تا ورزش کار واقعا به هم میلی داشتن و از روی خواسته با هم ور رفته ان یا کارشون یه جور شوخی یا تصادف بوده ولی به هر حال تاثیر قهری این اتفاق یه پس کله ای محکم به هموفوب های اخلاق گرای فاسد جامعه و دین دارای ستم گر تبعیض محوره که ببینید: این میل ممکنه تو ی نفر انسان وجود داشته باشه کم تر جانماز آب بکشید.

بشتابید

2011-11-27T00:31:00.000-08:00

داود احمدی نژاد برادر محموتی یه ماه پیش اعلام کرد تیم محموتی قصد داره وارد فاز نظامی بشه

روز شنبه 12 نوامبر پای گاه موشکی مدرس خط تولید موشک های بالستیک قاره پیما منفجر شد

اون روز بالای مدرس رو بستن و هیچ خبرنگاری حق ورود نداشت و حتی موبایل ره گذران هم ضبط شد

بعد ازانفجار هم امدادگران و آمبولانس های غیرنظامی اجازه ی ورود پیدا نکردن

و مجروحین رو از دو بیمارستان شهریار و کرج به بیمارستان سپاه انتقال دادن

رسانه های صادق ایران هم ابتدا اعلام کردن یه جای گاه سوخت در غرب تهران منفجر شده

بعد گفتن یه مرکز آموزش سربازان منفجر شده بعد گفتن یه زاغه ی مهمات در ملارد منفجر شده

اول گفتن بیست و هفت نفر کشته شده بعد گفتن هفده نفر

اینا یه طرف ... از طرف دیگه

موشک منفجر شده چند روز قبل تست نهایی اش انجام شده بود

این موشک رو می خواستن از پای گاه مدرس ببرن به پای گاه غدیر در گرم دره که خامنه ای بازدید کنه و نسبتا جای امنیه

این کارو کادری ها انجام می دن چون وقتی خامنه ای می خواد بره جایی امنیتش رو نمی سپرن دست سربازای وظیفه

بلکه اونا رو می فرستن ماموریت یا مرخصی و خودشون کارو به عهده می گیرن

جا به جایی زاغه ی مهمات که انفجار نداره بلکه این خطر در حرکاتی نظیر تست موشکی اتفاق می افته

رییس جهادخودکفایی و بنیان گذار سامانه موشکی سپاه سرلشگر حسن تهرانی یکی از چند ده کشته ی این اتفاق بود

خامنه ای پیروزی وزنه برداران ایران در فرانسه رو تبریک گفت ولی برای تهرانی و کشته های دیگه تا صبح دوشنبه پیام تسلیت نفرستاد

تا معلوم بشه چه کسانی می خواستن آقا رو دود بدن و کفن کنن

آقا مراسم عیدغدیرش رو هم لغو کرد چون هیچ بعید نیست وقتی تروری نافرجام می مونه بلافاصله یه تلاش دوباره بکنن

به نظر من این ها نشون می ده وقتی خامنه ای مفش رو بالا می کشه و فکرش روشن می شه و تصمیم می گیه به یک گردش چشمان شهلاش

ریاست جمهوری رو با اون همه طرف دار وحشی و مجمع تشخیص رو با اون همه طرف دار گردن کلفت منحل کنه

مشارین الیهما هم بی کار نمی شینن و سعی می کنن چوبی تو چرخ آقا (یا هر سوراخ سهل الوصول دیگه ای) فروکنن

محموتی و اکبر کوسه نشون دادن حرکات پیچیده ای ازشون برمی آد گرچه عمرا به نظر نمی آد با هم یکی بشن

ساخت پای گاه موشکی قاره پیما با قابلیت حمل کلاهک های خاص یعنی هسته ای شدن ایران

چون امتیاز این نوع موشک اینه که می تونه ابزار تحویل بمب اتم باشه

چوب دو سر طلا

2011-11-26T02:18:00.000-08:00

3400 مخالف ایرانی در خاک عراق هستند که دولت این کشور می گه اخراج شون می کنه و حضور آن ها در ایران همانا و گردش ساتورهای سروان کشانی و سروان کفایتی همان. ماه آوریل سی نفر از این خالفین که در کمپی موسوم به اشرف در 65 کیلومتری بغداد اسیر هستند ضمن درگیری با نیروهای امنیتی عراق کشته شده ان.

حماة الدیار

2011-11-26T01:55:00.001-08:00

در سوریه همه چیز در امن و امان است. ارتش آزاد سوریه عملیات حمص را انجام نداده اند و هفت خلبان رژیم را نکشته اند و یازده نفر نظامی پیاده را سرنبریده اند. ارتش اسد هم در پاسخ به مناطق بلده و رستن که بیست کیلومتری حمص قرار دارد 50 تانک نفرستاده اند.

A G

2011-11-25T21:33:00.000-08:00

اکبر گنجی در سایت های کمیک اپزیسیون ایران یبه عنوان یه چهره ی مطرح معرفی می شه در حالی که هر جمله اش خبر از یه جا داره. یه جا داره خیلی سوسول از بروز جنگ جلوگیری می کنه. یه جا از رضا پهلوی تمجید می کنه. یه جا می گه شاید اپزیسیون داخلی از حمله ی خارجی دفاع کنه. یه جا می گه تریلیاردرها از جنگ حمایت می کنن تا اسلحه معامله کنن. تمام متن نوشته اش هم از فحاشی و جنگ روانی و پرپاگاندیسم تجاوز نمی کنه. فقط یه تعداد فحش های روشن فکری! یعنی تو به عنوان یه چهره ی مطرح حرف تازه ای استدلالی در دفاع از خودت یا کوبیدن دشمنت نداری؟ تنها هنرت همینه که هر جا دولت ضعف نشون داد بیای منم بزنی و هر جا سرکوب تون کرد بیای ناله و نفرین کنی؟ اصلا سبزای ایران با این اسم های دهن پرکن اصلاح طلبی و سسیال دمکراسی و غیره برای چی دارن مبارزه می کنن من نمی فهمم.

بابا یه ذره رئالیست باشین. ایران کشوری نیست که بشه بهش حمله کرد. والسلام.

اولابه این خاطر که ایرانی ها در صورت درگیری به قدری می جنگن که اگه این کشور به دست کسی بیفته دیگه نفعی براش نداره

دوما به این خاطر که با همین میزان غنی سازی، بمب اتمی نمی تونن بسازن ولی بمب کثیف می تونن بسازن و همون برای جنگیدن با هر دشمنی کافیه.

سوما کیه که ندونه چه دولت چه مخالفین از هر ابزاری برای کنار زدن هم استفاده می کنن.

خیلی ابلهید اگر فکر می کنید به دلیلی ممکنه دشمن از گزینه ای که کارو علیه شما ساده می کنه دست بکشه. حالا این دشمن می تونه ارتش آمریکا باشه جه علی خامنه ای. ملت به هر حال از هر دو ضربه می خوره و درد ضرباتش هم تقریبا یه جوره.

F R D

2011-11-25T10:27:00.000-08:00

فریبرز رییس دانا به عنوان یک اقتصاد دان دانش گاه رفته ی استاد دیده ی کتاب خونده ی امروزی در مورد جنبش وال استریت نظر داده

دوست دارم بخونید ببیندی چقدر عوامانه چقدر ابلهانه و چقدر بی سوادانه است. سرتاپای این گفتگوی عریض یه کلمه حرف نداره

یه مشت توهین و تحقیر و غرب ستیزی و اصطلاحات غیرعلمی و اظهارنظرهای غیرفنی و ضد دانش مندانه و مجهول.

سرگیجه ی اقتصادی، بن بست سرمایه داری، نابودی تاسیساتی ...

بابا یه کلمه حرف علمی حتی هی حلمه حرف علمی نمی شه در این مورد زد؟

منو باش که فکر می کردم اقتصاد نظری یه علمه

بهترین دلیل برای هترفبی از دیدگاه علم زیباشناسی

2011-11-25T09:59:00.001-08:00

این عکس سمت راست هات ترین مرد سال جاری تشخیص داده شده در لایف استریت ها

این بچه که سمت چپ می بینید بهترین کون سال 2010 شده از نظر مجله ی گی وی ان

به نظرتون کدومش به درک خیال انگیز و خاطره سازی که آدمی زاد از زیبایی داره نزدیک تره؟

السلام علی قلب زینب الصبور

2011-11-25T09:38:00.002-08:00

دو تا ماه فاجعه تو این کشور وجود داره که کافرا واقعا اذیت می شن. یکیش رمضونه و یکیش محرم.

از فردا باز ملت می ریزن تو خیابون جنده بازی از خودشون در می آرن که وای حسین فلان شد فلان شد

سلیته بازی در حد تیم ملی از زنجیر و سینه و سنج و تبل و غیره

***

عده ای می گن محرم ها هر سال باشکوه تر از سال قبل برگزار می شه

عینا عده ای معتقدن کارناوال موسوم به عاشورا هر سال سکولارتر از سال قبل میشه

حالا من نمی خوام نظر بدم که بگید جهت گیری داره

واقعا به نظرتون اینا که تو خیابونن عقلا چه سمپاتی دارن با گروهی مجهول در اون سوی غبار تاریخ؟

علیا ماجده المهدی

2011-11-24T03:59:00.001-08:00

رسانه های اسلام گرا دارن خودشو تیکه تیکه می کنن که این اولین باره که یه زن عرب عکس های برهنه شو تو بلاگش گذاشته و موقعیتی برای انسان های فرصت طلب فراهم کرده.

این دختر به تازگی بیست سالش شده و هنوز خیلی راه داره تا بیفته تو دیگ تفکیک اجباری جنسیت.

هدف سیاسی این دختر هیچ ربطی به خواسته های سیاسی مردم مراکش و بحرین و بنین نداره. نمی شه با ملاقه ی عربیت همه شونو هم زد.

اگه تا حالا هیچ زن عربی عکسای برهنه شو تو اینترنت نذاشته واقعا جای سواله و نشون می ده ما خیلی از مصر جلوتریم

چون گی های ایرانی سایت منجمو با عکس هایی پرکرده ان که کاش برهنه بود. به برهنگی می گه برو جلو بوق بزن.

اگر کسی بخواد بشینه عکس زن لخت نگاه کنه هیچ نیازی به این معجزه ی هزاره ی سوم نیست

تو گوگل سرچ کنید عکس زن لخت. من کردم. 18میلیون سایت آورد ظرف 23صدم ثانیه. مردای دنیا تشنه ی همین یه دخترن؟

***

دعوای سیاسی این دختر همون طور که تو بلاگش نوشته اعلام بی زاری از جامعه ی عنصری، عانف و منافقه. یعنی نژادپرست زورگوی دورو.

به نظر من فرم این حرکت هر چی هست محتواش از یه ذهن واقعا آزاده درمی آد که محصوریت هاشو به هیچ گرفته

درک این دختر از خودش علمانی ملحد نباتی انثوی یعنی یه زن گیاه خوار سکولار کافره.

تو فیس بوک هم صفحه ای برای برابری جنسی و ضدیت با حجاب درست کرده.

ولی وقتی بلاگشو می بینید به نظر می آد علی رغم دغدغه های انقلابی و آزادی زنان و نقد تاریخ یه ذهنیت تیز هنری داره

و معتقده برهنگی یه ابزار هنری برای چیزی تو مایه های بادی آرت و بادی گرافیه

حالا اگه تو آمریکا انقلاب بشه عکس های میلترپ رو باید تو اون کادر فهمید یا این آدم فقط هنرمنده؟

***

جالبه اخوان المسلمین دارن سعی می کنن قدرتو قبضه کنن، نظامی ها می خوان حکومتو برگردونن به همون حالت قبلی، اون وقت حقوق دانا برای خانم درخواست شلاق کردن. بیچاره ها به فکر مملکت تون باشید یه ذره. یکی دیگه اومده تو خونه داره ترتیب تک تک تونو می ده اون وقت شما ناراحتید چرا شیشه ها روز قبل درست پاک نشده؟

عجب روز گهی بود این پنج شنبه سوم آذر

2011-11-23T23:31:00.000-08:00

تو همین یه روز هم خانوم جونم رفت مراکش ... هم نوید برای همیشه رفت استرالیا ... هم علی رفت ماموریت بحرین ... هم بهناز رفت ترکمنستان ... و هم سیامک که یه روزه رفته بود مهران باباشو ببینه، زنگ زد گفت در آخرین لحظه مجبور شده همراه باباهه بره سلطانیه ی عراق و حالا باید هفده روز پیش یهودی های زنگ زده ی اون جا که مرید باباشن بمونه.

کسی می دونه جز مادام دوست محمد کی کنیاک خوب داره؟

desormais

2011-11-23T23:30:00.001-08:00

بی رنج زین پیاله کسی می نخورد بی دود زین تنور به کس نان نمی دهند

تیمار کار خویش تو خود خور که دیگران هرگز برای جرم تو تاوان نمی دهند

جریان آگاهی گی ها در جریان رشدش از چهار مرحله ی مهم می گذره.

مرحله ی اول اون بار اولیه که گی ها متوجه می شن یه خطا یا بیماری یا گناه یا اشتباه نیستن، با یه نفرین به دنیا نیومدن و لازم نیست اعضاشونو اهدا کنن و خودکشی کنن یا برن بمیرن. بلکه می تونن مثل آدم درس بخونن کار کنن و بعدش به دل درست سرفرصت بمیرن. تو این دوره یه ذره احساس آرامش می شینه رو زخم دل های تیکه تیکه شده شون.

مرحله ی دوم اون موقعیه که می بینن یه عده آدم مثل خودشون هستن که تجربه هاشون و احساس شون باهاشون مشترکه و کم و بیش حرفای هم دیگه رو می فهمن. می فهمن تو اقلیت خیلی کم جمعیتی هستن ولی هستن افرادی که در مورد مسایل مربوط به اون ها می نویسن و کار می کنن و آگاهی می دن تا بشه بهترزندگی کرد.

مرحله ی سوم وقتیه که پا رو از این حدود فرا می گذارن و به این نتیجه می رسن که باید از زندگی لذت برد و آزادمنش زندگی کرد. آزادمنشی شون هم در اینه که هم کار و هم کلاس و فامیل و همسایه که هیچ، استاد و شاگرد و بزرگ و کوچیک که هیچ، به احدی رحم نمی کنن و با هر کسی شد می خوابن.

مرحله ی چهارم وقتیه که بعد از اون افراط طولانی و بنیادین در سکس نهایتا شفا پیدا می کنن و به محبت و احساس و احترام و این چیزا احساس نیاز پیدا می کنن که با ذات انسان در تعارضه و تاریخ بشر نشون داده هیچ آدمی زادی این نوع خواسته هاشو به دست آورده باشه.

مفتخرم که اعلام کنم جریان آگاهی گی ها بدون هیچ راه نمایی و به روش کاملا دیمی این چهار مرحله رو پشت سر گذاشته و از این جا به بعد هر زجری می کشیم مثل استریت هاست.

س آ

2011-11-23T23:29:00.001-08:00

باخبر شدیم یکی از دوستان مون از شهر علم و اجتهاد اصفهان پاشدن به قصد زیارت و سیاحت تشریف آوردن پای تخت و تو همین سه چهار روزی که شرف حضور داشتیم خدمت شون با کسی خوابیدن که بچه محل ماست و هنوز فرصت دست نداده با طرف حتی حرف بزنیم.

نتیجه ی اخلاقی این که

اولا دنیا چقدر کوچیکه.

دوما این که باید انصاف داشت؛ شجاع باشیم و بپذیریم یه عده از ما فقط در پی نفس و نفیس خالص سکس هستن و اصلا کاری به مسایل سیاسی اجتماعی اقلیت جنسی بودن نداریم. ما مایلیم از آزادی که به دست نیاوردیم سوء استفاده کنیم و این البته اصلا چیز خوب یا بدی نیست. ولی باید در کلیت خودش پذیرفته شه و ادعاهای متناقض با این مفهوم رو لطفا جان اون مادرتون و این پدرتون کنار بذارید.

خوب حالا جواب

2011-11-23T23:28:00.000-08:00

گفتگو نداره که گی ها نسبت به بقیه ی اقلیت های جنسی در بیان موجودیت و نظرات شون بگی نگی تو چشم ترن. این نه اسباب افتخاره و نه نشونه ی بهتر بودن گی ها. ولی در علت شناسی ضعف کمپین لزبین ها یه چیزی به نظر من هست که امیدوارم بدشون نیاد و خودشون باید بگن چقدر واقعیه. اون هم اینه که دخترها علی الظاهر بر خلاف مردا که این ساختارها رو خلق و حاکم کردن و ازش منتفع می شن، چندان نفعی در پی روی از سنت ندارن ولی خیلی ازمردا گیرترن. گاهی پیش می آد که مردا تو مترو حتی باهات حرف بزنن و گیر نباشن سر برق لب و گوش واره ات ولی من تا حالا دختری رو ندیده ام که ببینه و نخنده و پچ پچ نکنه.

امیدوارم این فکرم درست نباشه ولی اگه درست باشه خیلی جای انتقاد داره. زن ها خودشون قربانی این ساختار سنتی هستن و باید طبعا با هر چیزی مخالفش باشه سمپاتی حس کنن. نباید بایه گی که ضد الگوی مردانه تیپ می زنه و حرکت می کنه مخالفتی کنن.

2011-11-23T23:27:00.003-08:00

لطفا وقتی تو اتوبوس یا مترو می شینید دقت بفرمایید مسیر نگاه کسایی که بین شون می نشینید رو قطع نکنید. جان اون مادرتون یه نگاه ناقابل بندازید ببینید چه فضایی در جریانه بین دو نفر، بیچاره ها دارن کلی تلاش می کنن، رشته هاشونو پنبه نکنید.

بهزاد

2011-11-23T23:27:00.001-08:00

بهزاد یکی از بچه های تازه ی کافه است که به عشق دیدن استاد دانشکده ی سینما تئاتر اومده و طبق معمول با هم در مورد گی ها صحبت کردیم. نتایج مهمی که از بحث هامون گرفتیم

یکی این بود که اولا چرت می گه هر کی می گه من نقد بلد نیستم.

و دوم این که در کمپین گی ها ضرورت شدید کار تئریک و تعریف مفاهیم وجود داره چون در امپراتوری سکولاری که به زودی در ایران تشکیل می شه لابی گی ها بسیار قدرت مند خواهد بود. دو تا عبارتی که به طور خاص در جمع بندی حرف هامون طرح شد و تعریفش لازم بود یکی هُمُکریتیک و یکی هِترُفُبی بود. هُمُکریتیک به صورت خیلی سردستی می شه نقد مبتنی بر دیدگاه های تدوین نایافته ی هم جنس گرایی و هِترُفُبی یعنی بی علاقگی و تنفر گی ها از دگرجنسگراها.

Idéaliste Donquixotiste Bovariste Opportuniste Passiviste Hédoniste

2011-11-23T23:26:00.001-08:00

گی ها دو دسته ان

یه مشت ایدآلیست دُن کیشویست بُورایست

یه مشت اُپُرتونیست پاسیویسم اِدُنیسم

هر کسی بابک خودش

2011-11-23T23:25:00.001-08:00

دوست داشتن تو کار سختیه ولی راه دیگه ای نیست. اگر فراموشت کنم باید یه زندگی بی فایده کنم و نسبت به این همه خاصیت های عجیبی که در تو هست بی فایده باشم در حالی که اون ها رو می بینم و می فهمم. اگر هم نسبت به روی داد حضور تو این جهان وفادار و متعهد بمونم اوضاعم می شه همین که می بینی. هر کس از تو ذره نشونی داره برای من بشه لینگا. نمی شه خوش بخت بود؟ نمی شه دوستی ایجاد کرد؟ نمیشه کسی رو خواست؟ نمی شه دنبال کسی گشت؟ نمی شه با کسی بود؟ چرا نباید بشه؟

چه سرنوشت عجیبی بود برای من ایمان آوردن به تو

مرگ!

2011-11-23T23:19:00.000-08:00

نمی دونستم من مهم ترین مطلبی هستم که ملت می تونن در موردش حرف بزنن.

آخونده می آد با یه لباس مسخره ی دست و پاگیر خارجی که کلی پولشه و یه عالمه هم پارچه باید براش هدر بشه.

ولی کسی نمی گه این چه لباسیه این یاور پوشیده.

خانومه می آد با یه لباس یه تیکه سیاه خوف ناک که یه تیشه کم داره بشه ملکه ی عذاب.

ولی هیچ کسی نمی گه خانم خوف ورم داشت این چه لباسیه

مرده می آد با کت و شلواری از پارچه ی ناهم رنگ با صندل و جوراب.

هیچ کسی روده بر نمی شه از سرولباسش.

ولی کافیه جرات کنی بری تو مترو یه دو تا ایست گاه بایستی

وای اینو ... گوش واره داره، برق لب هم زده.

و به این ترتیب تو تبدیل می شی به موضوع واحد نگاه های خیره و گفت و گوی تموم اون کسایی که از بد حادثه باهاشون هم سفری.

جناب ساقی

2011-11-18T06:32:00.000-08:00

بعد از این که از هدایت بنده قطع امید کردید گفتید که ترجیح می دید با وبلاگ نویس های دیگه در ارتباط باشید. می شه بفرمایید مصاحبت هاتون چه نتایجی داشته و به چه نتایجی رسیدید؟

کاتاگوری

2011-11-16T05:12:00.000-08:00

چهار دسته آدم تو این دنیا دلقکن

نومحافظه کارای جمهوری خواه، ارنست گلنر، احمدی نژاد، سبزا

سه دسته آدمو هر کاری کنی نا ندارن دلقک باشن

گی ها، کمونیست ها، راسیست های نازی

تضحی المصریات تحت نجاد

2011-11-16T05:09:00.000-08:00

یا معشر مصریات الاتی فضل الله علیکن بزیارة السید الایرانی، کن سعیدات و فرحات بتوفیق اعطاکن الله اخیرا

قال نجاد إلیکن ان عند الشباب الایرانی إمکانیة وسیعة لإستخدام الشبکات الإجتماعیة علی الإنترنت و هذا الأمیرکا الذی یلطّخ هذا الفضاء بالسموم الثقافیة. هو یدّعی أن الإیرانیون عندهم حریة مثالیة فی تاریخ هذا البلد و الفراسة الآن منوطة بتعقلکن أن تصدقن ما سمعتن منه أم کما فعلنا و نفعل لم یزل تضربن الدرر الذی نشر علی عرض الحائط. حتی تکون الصورة واضحة هو یدیر هذه التأسیسات للشعب و طبعا لا یبوء بذنوب ارتکب و یرتکب بحق هذا الشعب و لن یعترف بأنه و وفده یکاد یضعوا رقاب الرعیة تحت إقدامهم و یمشوا علی شخصیة الإیرانیین سعداء فرحون. لا یمکن لأیة جمعیة فی بلدنا هذا أن یجتمعوا فی مکان لأن یعترضوا لأجل حقوقهم المهدورة و الناس متداوما یعیشون تحت الضغوط الصعبة اقتصادیا و اجتماعیا و امنیا و ثقافیا و غیرها. لیس بأختیارنا أن نلبس کما نرید و لکن یرتاح اللثوث أحرارا فی وسط النهار فی وسط العاصمة طهران بما یریدون من نهب الأموال و غارة النوامیس و سفک الدموم و تخریب الأملاک و کذا. لیس الأنترنت إمکانیة تفننیة و تجملیة قدحرموه منا منذ زمن، و الأن و أنا أکتب لکن هذه الرسالة بالدمع و الهضم و الحسرة لا یمکن لأحد أن یری صفحة مدونته أم صفحة من فیس بوک أم موقع ألا بإستخدام برامج إنترنتیة خاصة یمکّننا العبور عن الفیلتر. سیّما أصبنا بهذه الغمة منذ 14 فبرایر/شباط لأن تظاهر فی ذلک التاریخ کثیر من الشباب فی شوارع عاصمة طهران ضد هذا الرئیس المشعوف و کل مدونات علی الوردبرس و البلاجسبات اصبحن مسدودة و مسدودات حتی الآن. هذا المهجور یسافر ألی بلاد شتی و یدّعی أن فی إیران حریة و الرخاء متوفّران کأنه لم یقتل مخالفیه بعد أنتخابات عام 2009 فی مقاعل و سجون و الأمکنة المجهزة للتعذیب و الإیذاء و لم یتجاوز بأمعائهم بزجاجات و لم یحرقوا أجسادهم علی الطریق؛ بل لم یسمحوا لأسرتهم أن یقاموا مراسیم الفاتحة. تعلمن أفضل منا أن یمثل الفیس بوک و مثله دورا مهما فی تقدم المجتمع لکی یصل تدریجا الی الدیمقراطیة و الراحة و نحن بکل البساطة محرومون منه و محرومون من القنواة الفضائیة و کل إمکانیة الإرتباط مع العالم لإنّ تهرب الدولة أن یقوم الشعب ثورة ثانیة کما جری فی عام 1979 ضد هذه السلطنة المعنفة الجرارة.

فاعتبروا یا اولی الأبصار

تف به اين دنيا

2011-11-15T03:37:00.001-08:00

کليساهاي استراليا مثل تمام نهادهاي مدني جوامع دمکراتيک از دولت بودجه دريافت مي کنن و کل تلاشي که براي حقوق گي هاي سيه کاسه مي کنن اينه که پذيرفتن يه گي بتونه آخوند بشه. ولي حقوق شهروندي گي ها بايد مثل تمام ايده هاي دمکراتيک در تماميت کاملش مورد حمايت باشه. اين طور که معلومه به نظر اين جماعتٰ مسيح فقط واسه استريت ها اومده رو زمين.

مدافعان هم جس گرايي در نيويرک از شخصيت هاي مطرح دعوت کردن در ويدئوهاي سي ثانيه اي حمايت شون رو از گي ها اعلام کنن. جولين مر، سام واترستن، مير مايکل بلومبرگ، بارابار دختر بوش و کلينتن از کسايي هستن که اين کارو انجام دادن. اين ها همه سياست مدار و سينما کار بودن و جاي ورزش کاراي محبوب اين وسط خالي بود.

شان ايوري بازي گر حرفه اي آيس هاکي در نيويورک به خاطر حمايتش از گي ها در تلويزوين کابلي اين ايالت مورد تنفرترين ورزش کار از نظر هم کارانش قلم داد شده. البته مي گه واسه اش مهم نيست ولي ما مونديم انگشت به دهن که تو سريال کيو اي اف اين ايالت از بهشت هاي گي ها روي زمين تلقي مي شه. چه عجيب.

نکسلو نگوازا زن لزبين بيست و چهارساله ي اهل آفريقاي جنوبي به دست مردان استريت مورد تجاوز و بعد قتل عمد قرار مي گيره تا بدين ترتيب احتمالا حقوق مردا سرجاي خودشون بمونه و زن هاي ديگه هم درسي بگيرن، تا زن بفهمه مرد نيست و زنه. اين يه جنايت مدني از نوع جنايت تنفره و با يه محکوميت مالي و حبس تعزيري حل نمي شه.

ولانديا اهل ونزوئلا در ايالت کانکتيکات با وانديور ازدواج کرد و حالا در پرينستن زندگي مي کنن که اين ازدواج رو قبول نداره. حالا هم که ويزاي ويزيتش تموم شده دولت مايله ايشون رو اخراج کنه در حالي که قانونا همسر يک تبعه ي آمريکاست. البته تا شانزدهم دسامبر که نوبت دادگاه دارن اين دو تا بدبخت هنوز مي تونن تو آغوش هم بمونن. پس اباما، اريک هلدر دادستان عمومي و لاوي سلوي دادستان حقوق گي ها دارن چه غلطي مي کنن در حالي که راي آوردن شون با ادعاي دفاع از حقوق اقليت هاي حنسي بود؟

مسوولين تدوين دروس تاريخ در کالفرنيا هميشه درگير بودن که با اين همه نِىادها رنگ ها دين ها مليت ها و ... بايد تاريخ چه کسي رو روايت کنن. طبق قانون موجود به حساسايت هاي آمريکايي هاي آسيايي، مکزيکي، سياه، اروپايي و سرخ پوست احترام بذارن. در دهه ي هفتاد زنان و در سال هاي اخيرٰ مسلمون ها، يهودي ها، هندوها و سيک ها هم حقوق خودشونو دفاع و استيفا کردن. مي مونن گي ها که هميشه خواسته هاشون از ابتدا يتيم سياسي بوده و هست. طبق معمول نومحافظه کاران جمهوري خواه (فاکينگ) به نام دفاع از حقوق خانواده و تقدس نکاح و حفظ فضاي خصوصي مي گن چه نيازي هست چنين چيزي رو تو کلاس ها طرح کنيم. واقعا ها!

پيتر ويدمار ورزش کار انگليسي عضو کليساي قديسين آخرالزمان به اين ترتيب با بيان مسيح ضدهم جنس گرايي، شرکت در جماعات ضدهمجنسگرايي و حمايت مالي از تهيه کنندگان قضيه ي 8 که در سال 2008 جلوي قانوني شدن ازدواج هم جنس گراها در کاليفرنيا رو گرفت عملا جرثومه ي هموفوبيا اعلام مي شه و از رياست کاروان ورزشي در المپيک لندن کنار مي ره. بعد از اعتراض ورزش کارها و چهره هاي سياسي دمکرات به خاطر موضع گيري تندش از سمتش استعفا داد تا ملت فکر کنن آقا خودش نخواسته شف دميسيون باشه.

در سال جاري تو انگليس دو تا مرد رو به خاطر بوسيدن هم ديگه از بار سوهو بيرون انداختن. کانديداهاي سياست مداري نومحافظه کار هيچ قولي به رد پناهندگي سياسي گي ها نمي دن و گي هايي فقط در صورتي مي تونن خون اهدا کنن که ظرف ده سال گذشته سکس نداشته باشن. دانته بايد بياد کمدي نوشتنو ياد بگيره از انگليسي ها.

arab gays

2011-11-15T02:57:00.001-08:00

روز يکم ماه مي مطلع شديم فيس بوک پس از اعتراض مصر و عربستان و چند کشور جالب ديگر که نخواستند نام شان برده شودٰ تشکيل گروپ با نام ال جي بي تي اي وي را ممنوع کردند و به تشکيل دهندگان و اعضاي اين گروپ ها پيام دادند که کشورتان تهديد مي کند سرور ما را از سوي خودش ببندد و ما بالاجبار اين گروپ ها را مسدود کنيم. لطفا هم کاري کنيد.

ايا فيس بوک مي تونه کاربران رو به لغو گروپي که در کشوري ممنوعه مجبور کنه؟

آيا اين مسووليت به گردن کاربره؟

تا به حال در شبکه هاي اجتماعي چنين اتفاقي نيفتاده و فيس بوک داره سابقه ايجاد مي کنه که مسووليت دست رسي به جاهاي مختلف شبکه به عهده ي کاربر باشه.

اي علي

2011-11-15T02:25:00.000-08:00

چقدر اسباب تاسفه و باعث شرمندگي و طنزآميز و تلخ که بعد از اين همه جست و جو، در کنار کسي قرار بگيري که مي آد توي جمع تونٰ با همه آشنا مي شه، توي خونه ي دوست تو مهمون مي شه و مي شينه زيرپاي بي افش.

به دوستم مي گم از بي افت چه خبر مي گه تموم کرديم مي گم چرا مي گه با يکي آشنا شد من رو بي خيال شد بهش مي گم ازش پرسيدي چرا مي گه آره مي گم چي بود جوابش مي گه گفت من مرد ايده آلمو پيدا کردم.

اه که چقدر مسخره است دنبال مرد گشتن و چه قدر مسخره تر از اون پي گيري ايده آليسم و مسخره تر از اون اين که تصور کني مرد ايده آل تو پيدا هم کردي.

آخه بچه جون اين آدم که از تو بيش تر از ده سال بزرگ تره و به قول سامان اومده بي ها رو درو کنه چطور مي تونه ايدآل تو باشه؟ اين آدم ايده آل که هيچ اصلا مرد هم نيست. مرديش فقط تو قطر ..شه. اومد تو جمع هاي دوست من تو رو ديد، خوشش اومد و ملاحظه ي رابطه تونم نکرد و تورو کرد مال خودش. واقعا فکر نمي کني امروز که سه شنبه است اين کارو با دوست من کرد و فردا که چهارشنبه است با تو مي کنه؟ فقط به خاطر اين که هيکل وزغي اش به ضرب و زور هالتر و دمبل گنده شده، در فکر و احساس و تعهد و اخلاق و انسانيت رو به روي خودت مي بندي؟ اون وقت به نظرت باز هم تعجب داره که گي ها چرا داغونن و با اين همه افراط در خوش گذروني يکي از يکي غصه دارتر و تنهاترن؟

ريشه ي خطا به نظر من جاي ديگه است. اينا همه دست انتقام طبيعته. چون دوست من دو سال پيش که با اين بچه ارتباط گرفت چنان به دنيا و از جمله من پشت کرد که انگار نه انگار ما چهارساله همه چي مون با هم يکيه. هر چي بهش گفتم تو به من نياز داري من به تو نياز دارم دوستي مون خيلي قشنگهٰ بي اف جاي خودش دوست جاي خودشٰ، يه گوشش در بود و يه گوشش دروازه. حالا بعد اين مدت باز ياد دوستي هاي قديم مون افتاده؟ حالا من مي خوام خودمو ان نکنم، مي شه؟ عاقلانه است دو باره فراموش کنم بشيم همون دوستاي قديم؟

معنا در کلیت

2011-11-06T09:01:00.000-08:00

آقای سین عزیز

این که انسان در اکثریت معنی می ده حرف نادرستی نیست ولی این معنی باید بررسی بشه.

آیا تو مخالف با ساختار اخلاقی اجتماع نیستی و در تقابل با اون برای آزادی خودت تلاش نمی کنی؟ آیا جامعه تو رو طرد و تمسخر و تهدید و تعبید و شکنجه نمی کنه؟ آیا جامعه به تو اخلاق خودشو تحمیل نمی کنه؟ آیا تو در عین ضعفی که داری مقابله نمی کنی؟ حتی اگر وابستگی انسان به جامعه منطقی و واقعی هم باشه به هر حال حد و حدودی داره و حد و حدودش رو هم خودمون تعیین می کنیم. اجتماع به تو چه معنایی می ده و تو چه نیازی به اون معنا داری؟ اساسا جنبش دفاع از حقوق اقلیت جنسی و تمام نظریات انتقادی این حالت رو دارن که به قول تو خلاف جهت آب شنا می کنن. ما داریم در مخالفت با اکثریت حرف می زنیم و این هزینه داره باید ببینیم چقدرش طبیعیه و ما چقدر آماده ایم اون ها رو تحمل کنیم. شاید با این بررسی به این نتیجه رسیدیم که اصلا ما آدم مبارزه نیستیم. باید روشن بشه ماها چقدر به اجتماع احترام می ذاریم. گی ها با این آرایش های رنگی، این لباس زیرهایی که از زیر پیرهن و شلوارها پیداست و اداها و اطوارها دارن عملا به فضای بصری اجتماع حمله می کنن و امنیتش رو مخدوش می کنن و این باعث واکنش جامعه می شه. بارها دیدیم گشت ارشاد پسرهایی رو به خاطر فرم راه رفتن و عجیب بودن لباسش گرفته نه فقط به خاطر برهنگی و کوتاه و باز بودن لباسش یا آرایشش. در عین حال همیشه از حرکت های به زعم ما استریتی مثل تف کردن تو خیابون و ویراژدادن و بددهنی و بدسرولباس بودن ملت انتقاد می کنیم. تو حالت اول به شدت مدرنیم و می گیم هر کسی هر حقی که بخواد داره و تو حالت دوم داریم سلیقه ای عمل می کنیم. بیایید فکر کنیم به این که دعوای ما یه دعوای مدرنه و داریم به نام پوچی و اصالت میل و غیرقابل تکیه بودن همه چیز از گی ها دفاع می کنیم یا یافته های تازه مونو توی کادر داشته های قدیم مون وارد می کنیم و مثل تد ابله تو سریال قاف (Queer as folk : QAF) می گیم "خدا همین طوری که هستیم مارو دوست داره و اونه که تصمیم گرفته ماها این طوری باشیم". مثل سقرات که رفت خودشو وصل کرد به پیش گوی معبد دلفی و بعد از اون هر کی بهش گفت بالای چشمت ابروئه گفت داری کار ضدخدایی می کنی چون فلانی منو تایید کرده. گی ها باید ساختار قدیم اجتماعی شونو دور بندازن و یه زندگی تازه تعریف شروع کنن یا باید محکم تر بجنگن تا همه چیز قدیم سرجاش باشه و بعد تو همون وضعیت پذیرفته بشن؟ فکر کن جاری خواهر زنداییت روز عروسی برادرزاده اش بیاد خونه ی شما پای درخت انار رو یه صندلی لهستانی بشینه و خواهش کنه تو که گی هستی و همه می دونن و قبولت کردن و این کارا ازت خوب بر می آد ابروهاشو بند بندازی. یا این که تو سن بیست و یک سالگی از خونواده ات جدا بشی، به سختی کار کنی و خرجتو درآری، اگه دلت خواست سیگار ه مبکشی، هر جا رو دوست داشتی پاتوق کنی و کلا با زندگیت چی کار کنی. تو این وضعیت اصلا کسی نمی فهمه تو با کی ارتباط جنسی داری جز کسی که خودت اعتماد کنی و بخوای که بدونه، کسی اگر به ظاهرت اعتراضی هم داشته باشه جرات نمی کنه بیاد امر به معروف و نهی از منکر کنه. ما کدوم یکی از این دو تا تصمیم رو داریم؟

دوم

خودکشی، پناهندگی، تن فروشی و افسردگی پاسخ طبیعی آدم به وضعیتشه و به نظر من هیچ کسی حق نداره از بیرون چنین انتخاب هایی رو محکوم کنه. نهایتا می شه برای درک چنین آدمی اوضاعشو مطالعه کرد. همین. خودکشی مثل وقتیه که داری خواب می بینی و خوابت این قدر بده که می گی چقدر خوب می شد اگه چشماتو باز می کردی می دیدی همه اش خواب بوده. این اتفاق هزاربار برای همه مون افتاده. گاهی کسی نمی تونه تو کشور خودش با چیزی کنار بیاد. برای مهدی تحمل تمام مشکلات پناهندگی سیاسی راحت تر از این بود که تو خونه آفتابی بشه. خانواده ها که مثلا قراره تو زندگی کمک کار آدم باشن گاهی اوقات این طوری می شن. جای این که در پی راحتی ماها باشن به قدری سخت می گیرن که آدم همیشه آرزو می کنه کاش جای دیگه بود. تن فروشی حرکتیه که نداشته های آدمو به راحتی در دست رسش قرار می ده: پول و تماس جنسی. آدمایی مثل تو زیادن که فکر می کنن این کار کار بدیه و به همین دلیل کسایی که به این کار تن می دن همیشه مطمح نظر آدم های بولهوسن. وقتی سرانگشت نوازش کسی رو که عاشقش شدی رو پوستت حس نکردی، وقتی کسایی که دوستشون داشتی در آغوشت نگرفتن، وقتی با کسایی که حسی رو در تو بیدار کردن نتونستی بخوابی، می ری با کسی می خوابی که در ازای پرداخت پول بدون هیچ ملاحظه ای از همه ی مواضع مختلفبه کار می گیردت: یه حالتی رو فراهم می کنه که تصور می کنی کسی داره به تو لذت می ده، حمایتت می کنه، به فکرته، بهت ارزش می ده، از تو خوشش می آد و چون قرار نیست ارتباط تون ادامه دار باشه حس می کنی ازت انتظارات بی جا هم نداره. در حالی که اصلا ممکنه طرف یه گوساله ی بی شعور باشه یا اصلا با سلیقه ی تو ذره ای هم خونی نداشته باشه.

اصلا نمی خوام بگم هر کسی تن فروشی می کنه به خاطر ناداشته های احساسیشه، اصلا نمی خوام دلایل سیاسی اقتصادی تولید این شغل رو با روان شناسی بی ارزش کنم، اصلا نمی خوام بگم هر کسی این شکست های عاطفی رو بخوره می ره تن فروشی می کنه، شاید خودم اگه این کارو می کردم به این دلیل بود. نمی فهمم چرا ولی من با حال و احوال سکس ورکرها خیلی احساس نزدیکی می کنم.

شهرام ناظری

2011-11-06T08:59:00.000-08:00

عزیزم من کاری ندارم به این که فلانی استاد مسلم موسیقیه یا استاد نامسلم

تشخص هنری رو هم که مطرح کردید راستش اصلا نفهمیدم

مشکل من این جاست که این آلبوم به اسم امیرکبیره

امیرکبیر گرچه چهره ی موجهی قلم داد می شه

ولی به گواهی تاریخ دستش به خون دو فوج بابی و بهایی آلوده است

خود دانید

برید پول بدید بخرید گوش کنید صفا ببرید

2011-11-02T01:25:00.000-07:00

بابک رفت ایتالیا

نازیسم شنبه هفتم آبان نود

2011-10-30T05:18:00.000-07:00

ملی گرایی یعنی هم گرایی بین عمل کرد واحد سیاسی و امیال واحد ملی. واحد سیاسی همون واحدیه که به تعریف وبر انحصار خشونت مشروع رو در اختیار داره، تقسیم اجتماعی کار رو در اختیار داره و حفظ نظم می کنه. میل ناسینالیستی در برخی گروه ها به قدری شدید است که ترجیح می دهند واحد سیاسی مخصوص به خود را داشته باشند. در مواردی که کشوری خاک کشوری را ضمیمه ی خود می کند یا گروهی بر سایر گروه های منطقه غلبه می کنند این میل زیرپا می رود و خود از انگیزه های مبارزه است. شاید بتوان به منظور حفظ گونه گونی های فرهنگی یا به نام پلورالیزم سیاسی مثل مانچینی معتقد باشیم خوبه ملت ها زیر یک سقف سیاسی دور هم جمع بشن. ولی منابع بخش مسکونی زمین محدوده و نمی شه تمام ملل پتانسیل سرزمین مخصوص داشته باشن؛ اونایی که تشکیل می شن به قیمت قتل، اخراج یا هضم گروه های دیگه تشکیل می شن.

پروسه ی تشکیل ملت به قدری مغشوش و تلخه که جای تشخیص و احترام باقی نمی گذاره. کانت معتقده جانب داری بزرگ ترین فساد آدم و ریشه ی تمام فسادهای دیگه است. کار ایدئلژیک افتخار به عضویت در یک ملت در عمل جنایتی در حق کساییه که بی هیچ خطایی در یک ملیت دیگه متولد شده ان. کسی که توی این روستا دنیا اومده ابژه ی تمام افتخارات قومی قبیله ای نازیستی ناسینالیستی فرانکیستی موسولیسنتی شما می شه و کافیه چند کیلومتر اون طرف تر دنیا اومده باشه تا دشمن و خارجی تلقی بشه.

اون افرادی که دیروز (شنبه) رو به هم تبریک گفتن باید آماده باشن همون راهی رو برن که ایتالیایی ها به نام خودبینی مقدس در زمان موسولینی رفتن.

قصه ی ما

2011-10-30T01:47:00.000-07:00

یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچ کس خامنه ای نبود. تو یه کشور خیلی دور یه عده آدم خوش و خرم زندگی می کردن چون ترجیح می دادن چیزی نفهمن و به چیزی فکر نکنن و نذارن هیچ چیزی آرامش فکری شون رو به هم بزنه. یه روز یه چیز عجیبی وارد این کشور شد به اسم اینترنت که باعث شد هر کسی هر چیزی می خواد هر وقت بخواد هر جور بخواد بتونه بگه و لو هم نره. اون وقت بود که معلوم شد تو دل این آدمای به ظاهر خوش بخت چه بساطی برپاست. معلوم شد تو این جمع خوش بخت یه عده هم هستن که بدبختن. این بدبختا حق شون بود که بدبخت باشن چون دوست نداشتن از دیگران کسب تکلیف کنن و ترجیح می دادن یه میل خودشون زندگی کنن. بعد از کمی اعضای این گروه ذره ذره جون شون رو از زیر بار شلاق و شکنجه و حبس و تبعید و شرم و تحقیر و توهین و تلخی و ... بیرون کشیدن و یه کلیت بازی تشکیل دادن برای دورهم بودن که یه دفعه یه جوون عینکی اون ور دنیا پا شد گفت من رییس اون بدبختام که اون ور دنیان. یه جوون عینکی که معلوم نبود کیه و از کجا پیداش شده و چی می خواد. معلوم نبود چه اصلی رو پایه قرار داده و چه برنامه ای داره و به چی می خواد برسه و کی گفته باید رییس باشه و اصلا چه جور آدمیه. بدبختا ها هنوز در این شگفتی بودن که خبر اومد جوون عینکی دزدی کرده و حبس اطلاعات کرده و بچه ی نزاییده ی تشکیلات خودشو به دست خودش خفه کرده و ... بدبختا خودشون کم بدبختی داشتن، کسی هم که مدعی بود اومده کمک شون کنه یه بار گذاشت روبارشون. البته هنوز هم معلوم نیست اون آدم کی بوده و چی بوده و بلکه اصلا چندتا بوده و آیا اصلا بوده یا نبوده!!؟؟()*&^%$#@!

بعد از اون دیگه یه آشی به پا شد که بیا و ببین. تازه بدبختا نشون دادن چه آدمهای باوجودی هستن چون هر دو سه نفری و بلکه هر یک نفری برای خودش یه اسمی گذاشت و رسمی و اعلامیه ای و لوگویی و پرچمی و شعاری و مُهری و چندین آواتار مجازی هم برای خودش دست و پا کرد و اطلاعیه و بیانیه و نظرخواهی و بازی وبلاگی و صفحه ی فیس بوک و لینک دونی و ... راه انداخت که مایه ی تمامش ده دقیقه وقت صرف کردن تو اینترنت بود.

پست آخر خانه ی هنر نشون می ده بدبختا هنوز هم شاهد قدرت نمایی افرادن. افرادی که فضای فکر و ذهن بدبختا براشون شده میدان جولان اسب سخن و اصلا توجهی ندارن به این که حق ندارن رو سینه ی گی ها بالا بیارن. حق ندارن با ندونم کاری هاشون سر کسایی رو که می فهمن شیره بمالن. حق ندارن خودبرتربینی هاشونو بمالن تو صورت دیگران. حق ندارن گی ها رو ابله فرض کنن. حق ندارن یک کلیت رو به خودشون تقلیل بدن. حق ندارن چهارنفری لایف ایران رو مصادره کنن. می گم چهارنفر چون من -خداروشکر فقط یک بار- در تهران –خداروشکر فقط- سه نفر رو دیدم که اومده بودن عشق ابزوردشون به اون نفر چهارم رو داد بزنن والسلام.

این افراد اول انحصار تریبون دارن، وقتی از دستش می دن سعی می کنن لاپوشونی کنن، وقتی نتونستن سعی می کنن احیاش کنن، وقتی نتونستن انتقادات علمی می کنن (نظیر این که فلانی انگار اومده پارتی یا این که تو چرا شاد بودی از این که بلاگت لینک شد؟ مثل وقتی مراد بیگ به حسام بیگ گفت چرا ظلم می کنی و پاسخ شنید تو چرا تنبونت برقی برقیه؟) وقتی نتونستن جلوی دیگرونو می گیرن وقتی نتونستن خودشون از یه تریبون دیگه کارخودشونو نقد می کنن و تو اون نقد خودشون طرف خودشونو می گیرن و وقتی هیچ کدوم اینا نشد متن پست دیگران رو کپی پیست می کنن می گن با تشکر از حمید، لطفا حمید متنشو دوباره بخونه.

این بنده هم بدین وسیله خانم خانه ی هنر و سه گوشواره ی هم سو تمام و همیشه وفادارش رو دعوت می کنم به این که متن نوشته ی خودشو دوباره بخونه و البته خانم خانه ی هنر باید قدر این گوشواره ها رو هم بدونه چون چنین جواهراتی در دنیا به دست نمی آن که همیشه هر حرفی که تو زدی و هر حرکتی تو کردی تایید کنن و طرف تورو بگیرن، ولو شده با نقدهایی که مرغ پخته روبه خنده می اندازه.

شکرا لله

2011-10-30T01:46:00.001-07:00

به حمد الله اوضاع خوب است و حرکت ستارگان نشان می دهد در این کشور همه چیز آرومه و ما خیلی خوشبختیم.
محمد جراحی و شاهرخ زمانی دو فعال كارگری و عضو "کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل‌های کارگری" در تبریز به یازده سال و پنج سال زندان محکوم شدند. در همین دادگاه دو فعال دانشجوئی به نام های نیما پوریعقوب و ساسان واهبی وش به اتهام تشکیل گروه مخالف نظام و تبلیغ علیه نظام به ترتیب به شش سال و شش ماه زندان محکوم شدند.
هم چنین عده ای از کارگران اعتصابی شركت آهنگری تراکتورسازی تبریز پس از دو هفته اعتصاب به خاطر عدم دریافت چندین ماه دستمزد، دستگیر شدند، به سلولهای انفرادی رفتند، موی سرشان را برای تحقیر کوتاه و آنها را از کار اخراج کردند. چند نفر دیگر از فعالین تشکل‌های کارگری هم احضار شده اند.

شماره ی نودوچهار از سال سوم مجله ی مثلث

2011-10-05T10:38:00.000-07:00

مقاله ای از یاسین سیف الاسلام در مورد موسی صدر تو مثلث منتشر شده که می گه:

... و کم نظیر بود به این معنا که هم عرض او کم پیدا می شود. و حالا که اخبار ...

معلوم نیست عرض کدام قسمت از تن موسی صدر اینقدر زیاد بوده که کسی مثل او نیست. خوراک خوبی برای بررسی است. از دیدگاه آناتمی بیلژیک، دست و پای انسان و سر او که مشهور به باریکی و گِردی است و عمرا عریض باشه مگه بمونه زیر دیواری لای دری چیزی. بخش های تن آدمی زاد که بدوا عریض هستند انگشت شمار است.

حدس اول اینه که عرض سینه ی حضرت امام خیلی زیاد بوده و این بعید نیست چون حامد ابوصر و فریدزکریا گزارش دادن حضرت امام تا پیش از محو شدن در شبکه آدم خوار قذافی، بارها در باش گاه های بدن سازی کشورهای عرب زبان مسلمان در حال انجام تمرینات اسکات پا، فیله ی کمر و هالتر از پشت دیده شده. لازم به ذکره که پشت، یعنی پشت گردن نه هیچ جای دیگری از هیکل مبارک! این حدس شوم احتمالا از اسراییلیات و لذا مردوده چون در پوشش اون همه پارچه اعم از عبا و قبا و لباده (به مصداق حدیث شریف البسةُ کل آخوند حلة من حلات الجنة) دیگه سینه و پستون و ترقوه ی کسی پیدا نیست، مگر در خلوت. و که را رسد که سینه ی بلورین موسی صدر را در خلوت دیده باشد؟ مگر کسی که می خواسته ایشون رو اغوا کنه که اگر سرانگشتی، زبونی، کف دستی، لبی هم به سینه ی مقدس ایشون زده باشه که ای تف بر ذات رذلش (و البته فی حد نفسه در عین حال خوش به حالش چون لبنانی ها بدجور جیگرن).

حدس دوم اینه که شکم ایشان خیلی عریض بوده که این هم بعید نیست چون اساسا نژاد عرب شمالی در سوریه و لبنان و اردن و فلسطین و اعراب اسراییل (در تمایز با عرب خمیس در ایران، حجازی در یمن و عربستان، شعبی در عراق و امارات و افریقی در مصر و الجزایر و لیبی و مراکش) اشکم مدور و کم مو و ناف عمیقی دارن که جون می ده در پزیشن فرغونی زبونتو بکنی اون تو. خصوصا چون ابواعبل نخشبی در حضور قذافی در مدح موسی گفته البیت:

این مهین اشکم که اندر جبه ی موساستی ... خامه ی شیرین قم یا قبة البیضاستی الخ

ولی ایراد این جاست که این همه تعریف و تمجید در وصف برآمدگی (bulge) شکم مبارک حضرته نه در عرض آن. اساسا پسران نرم مو و آبی چشم و گندمین پوست لبنان (روحی و ارواح لواطیین العالم لهم الفداء) که هم نژاد حضرت هستند هیچ کدام اندام گلدونی یا قیفی یا گنبدی ندارند. در بدترین حالت بیشتر شبیه نون برنجی کرمانشاه هستند که شیکم شون فقط برآمده است و عریض نیست. این حدس هم شیطانیست و مردود.

حدس سوم که متاسفانه خیلی به واقعیت نزدیکه و آه از نهاد هر جنبنده ای به راه می اندازه در مورد باسن ابیض مقدس حضرته که در میان مخلص ترین مومنین دوران ما القاب متعدد داشته: منیة الشیوخ، ملیجک ابونواس، لیلة القدر، جبل النور، قنبلة الپشمک، المنتظر الموعود و غیره بلکه حتی شایعست که ایشان را در کودکی "موسی کون گولّه" صدا می زدن. وا اسلاماه! می دانیم که اهل علم را خصوصا در میان امامیه با این بخش مهم از تن مردان علقه ای است بس عمیق و سر هر طالب علمی از بدو ورود به مدارس به کون یکی از هم درسان گرمه. وا قرآناه! امر مجامعت که از لذات عظیمَه ی زندگی است با مختصات عرضی (محور ایگرگ ها) و طولی (محور ایکس ها) در این عضو شریف ارتباط بسیار مستقیم و نزدیک دارد چرا که هر چه طول و عرض کون گسترده تر ارتفاع "سولاخ" بیش تر و بهره وری این نقطه ی استراتژیک و ژئپلتیک فزون تر. این سید مظلوم در فاجعه بار ترین نقاط جهان اسلام نظیر قم، نجف و ترابلس زندگی کرده و حضرت را چه گناه اگر سولاخ به کسی گشاده باشد. آدم است و آدم آه است و دم. هم روده های وی صفایی کرده اند و هم دلی از کسی خوش شده. هر که بوده به هر حال برادر او در دین و دوست او در مذهب است. خاطره ی نزول اجلال بر آن کون عریض فرد اعلا که هم عرض آن پیدا نمی شه به قدری در دهان آقایون خوش نشسته که عمری است آب از پوزه شون می چکه. قذافی خاری بود در چشم دوستان چون این داف چشم آبی مکش مرگ ما را اسیر کرد و امروز همه منتظرن ببینن حضرت هنوز به عهد قدیم یتداوی غصة إفراده بماء الرجال یا نه.

T T A - A I

2011-10-05T10:37:00.000-07:00

دعوای امروز تهران و تل آویو ادامه ی همان دعوای چند ده قرنی بین یونان و ایرانه. یونان سنگ لاخ بود و ساحلش صخره ای بود و می تونست به همین دلیل از خودش محافظت کنه و در آغوش این امنیت به تولید هنر و معماری و فلسفه برسه. ایران دشت های پهناور حاصل خیز داشت که نمی تونست با عوارض طبیعی از اون ها حفاظت کنه پس باید امپراتوری تشکیل می داد وتمام وقت و دارایی ایرانی ها صرف این کار می شد. عجیب نیست که نظام کاستی هندوها در ایران در حدی رواج داشت که یه بورژوا حتی با تامین بودجه ی ارتش نمی تونست پسرش رو بفرسته درس بخونه، همون طور که یه فرمانده قبول نمی کنه در عوض یه پیروزی تمام نظم ارتش از بین ببره. کشورهایی که سابقه ی امپراتوری و استعمار دارن هیچ وقت قبول نمی کنن در درجه ی دوم اهمیت بمونن چون جاه طلبی انگیزه می خواد. به همین دلیله که خبرسازای امروز دنیا هم چین و هند و ایران و فرانسه و انگلیس و آلمان هستن نه اسراییل و اکراین و سوئد و کوبا و نهادهای حقوقی بی بته ای که اسم خودشونو گذاشتن دولت.

!

2011-10-05T08:18:00.001-07:00

نمی دونم چی باعث می شه این فکرو بکنی ولی خوب نظر من اینه که

زیبایی صرف فقط در حد یه بار سکس کردنه

والسلام!

البته خوبه آدم در مورد خودش خوب فکر کنه ولی آخه این فکر خوبه مگه؟ کجاش خوبه؟ اندیشه ای فکری دغدغه ای حرفی ... ؟

قبول دارم وقتی می گی اگه کسی کسیو بخواد به این چیزاش فکر نمی کنه ولی تو تو عمرت چند بار شاهد این اتفاق بودی؟ تازه مهم تر ازا ون چه مکانیسمی داری برای فهمیدن این که این خواستن اون خواستن هست یا نه؟

خداوند متعال استیو جابز رو بیامرزه پیشاپیش.

2011-10-05T08:15:00.000-07:00

با شش و نیم تریلیارد تومن چی کار می شه کرد؟ چند تا خونه و ماشین می شه خرید؟ چند تا سفر خارجی می شه و رستوران می شه رفت؟ ویژن ایرانی ها همینه دیگه نهایتا؛ نیست؟ اون وقت حکومت ما از کمونیست ها هم بدش می آد. عجیب نیست؟

چقدر آماده اید با یه دوست صادقانه درددل کنید؟ صادقانه!

2011-10-05T08:13:00.002-07:00

اگر کسی به اخلاق و انسانیت و این دروغ های کوچک بی ضرر معتقد باشه هیچ وقت نباید ارتباطی رو که خیلی مایل نیست بگیره. اگه بگیره اون وقت می شه مثل پسر استریت هایی که فکر می کنن خیلی تیکه ان و این عنصر تنفربرانگیزترین پدیده در دنیای منه.

شروع کردن یه رابطه ی دوستانه نمی تونه غیرمسوولانه و غیرمتفکرانه باشه. وقتی با کسی رابطه می گیری باید براش برنامه بریزی و فقط وقتی فاصله بگیری که مطمئنی طرفت تقصیرکاره. نه این که مدتی رو خیــــــلی دوستانه کنار هم سپری کنید و بعد یه دفعه به این نتیجه برسی که نمی خوای و ول کنی بری.

بعد از قطع امید از لایف و روآوردن به دنیای استریت ها، چند هفته با یه تعداد و دخترپسر استریت که اتفاقا خیلی هم با دمکرات و باشعور بودن رفتم و اومدم. حالا که به مشکلاتش برمی خورم می بینم همون بی میلی و بی علاقگی رو بهشون دارم که اونا به ما دارن. همون قدری که اونا حاضر نیستن به دنیای ما احترام بذارن منم دلم می خواد تاثرات شون رو به تمسخر بگیرم. همون طوری که اونا به سلیقه ی ما می خندن منم بی ارزش بودن خواسته هاشونو نشون شون می دم و اونا هم اذیت می شن. البته این طوری می شی یه چهره ی منفور ولی هر کدوم شونو که بگی قایمکی اونای دیگه پا می شن توضیح می خوان و غالبا به زندگی گی ها حسرت می خورن.

دختر خیلی خوب مون "نیکو بلنده" بعد از این که حرفای عشقی جیگرسوز از "هادی شیش تیکه" شنید و بعدش کنار گذاشته شد به خواهرش می گفت خوش به حال "حمید اینا". بین اونا این اتفاق نمی افته که کسی بیاد با حرفای اغواکننده اش فریبت بده دل بسته ات کنه بعدش هم ارتباطشو قطع کنه. نیکو تقصیری نداره چون نمی دونه این اتفاق به شکل بدترش توی گی لایف می افته.

"امیر سفیدآب" بعد از این که کنار دوستش ارشیا قرار گرفت و دید چه هرزگی هایی می شه کرد تو این زندگی، خودشو با سر انداخت تو خوش گذرونی و دل بسته ی "لیلا موفرفری" شد که البته هیچ وقت نتونست چنین چیزی رو بهش بگه. به هم خونه ایش می گفت خوش به حال "حمید اینا" چون بین اونا این طوری نیست که کسی کسی رو بخواد و نتونه بره بهش بگه. خوب اونم مقصر نیست چون خبر نداره ما گی ها چقدر دل هم دیگه رو می شکونیم و چقدر تو حال هم می زنیم اون هم بعد از این که با گرفتن رابطه به هم کلی قول ها دادیم.

"نیما تربچه" عمری زندگی پاک و سالمی داشت تا این که "راضیه باریک" رو تو محل کارمون دید و نتونست از محصولات رنگینش دل بکنه. یه دختر ورامینی فیس و افاده ای دماغ سربالا که داداشاش چاقو کش بودن. بعد از یه کم راضیه باریک در حالی که نیما تربچه رو تو آب نمک خوابونده بود به یکی از خواستگاراش بله گفت و بدون استعفا و تسویه محل کارش رو ترک کرد و رفت زندگی شادی رو تا اخر عمر با یه شوهر شروع کنه و ته بچه بشوره و قالی جارو کنه. نیما به هم کارمون گفته بود خوش به حال "حمید اینا" که کسی نمی آد خواستگاری شون یه دفعه ول کنن برن. بدبخت نمی دونست ماها تو متن رابطه با دوست پارتنرمون رفیق می شیم و مثل کسی که در حالت سواره اسب شو عوض کنه شیفت می کنیم به اون.

"لیلی تپلی" بعد از یه عشق شکست خورده و بعدش یه ازدواج صوری، رسید به "ماهان آبله رو" پسر موفق، گولاخ و ماجراجویی که می خواستش ولی خونواده اش موافق ازدواج شون نبودن. بعد از کلی دست و پا زدن تو ندونم کاری های هم دیگه و اداهای متکلف نظیر گیر دادن به این که کجا بودی تا کِی بودی با کی بودی، آخرش ازد ست هم دیگه به تنگ اومدن. لیلی یه روز به ماهان می گه چرا می خوای بری مگه من چی کارت کردم لعنتی؟ فرداش می گه مگه نگفتم زنگ نزن فلان فلانم به فلان جای فلان کست؟ از فلانِ خودشم مایه نمی ذاره، دختره خوب، نداره فلان. ماهان یه روز می آد می گه می دونی می خوامت ولی می بینی نمی شه بیا بی خیال . فرداش پا می شه می ره در خونه شون آبروریزی که فلانی کی بود داشت تابلوی محل کارتو نگاه می کرد؟ هردو می گن خوش به حال حمید اینا که می دونن چی به چی هستن و لازم نیست تعارف کنن با هم. نمی دون ماها عمرا نمی دونیم چی به چیه، عمرا. همین ندونستن ها مارو ریه کن می کنه می گی نه، ببین.

توجه دارید؟ این "حمید اینا" که می گن یعنی شماها. از ورای چیزایی که ظرف مدت آشنایی شون با من شنیدن و خوندن و دیدن به این نتیجه رسیدن که قالب رابطه ی گی ها چنین مشکلاتی رو ایجاد نمی کنه. من نمی فهمم این نظر مثبت از کجا می آد. نمی دونم کجای کارم ایراد داشته. من ابدا نمی خواستم کسی در مورد گی لایف مثبت فکر کنه ولی می کنن. چقدر برای این تصور مثبت زحمت می کشید؟ چقدر کاراتون متناسب با ایده آل اخلاقیه که بهش معتقد هستین؟ چقدر می تونید از حرکتی که کردید دفاع کنید؟ غیر از این که بگید دوست داشتم و آدم باید کارایی رو که دوست داشته بکنه. چقدر حاضرید در مورد زیرو بم انتخاب هایی که کردید با کسی به بحث بنشینید؟

من اره تو نه؟

2011-10-05T08:13:00.001-07:00

این روزها که خاطره ی دوست داشتنی و دل نشین جنگ خانمان سوز هشت ساله با همسایه ی غربی دل هر آدمی ر و به درد می آره از چپ و راست اس ام اس هایی می گیریم که پر از واژگان آبرومند بی ضرر و تهی از معناست که نه مشکلی از کسی حل می کنه نه به کسی بر می خوره. امضای همه شم یه اسمه که تریلی می خواد بکشدش : دجال مزور برتری.

ببینم این چهره تو طول روز کار نداره که تمام وقت نشسته داره اس ام اس می فرسته؟ این قدر کم هوشه که لازمه پایین تمام این اس ام اس هاش اسمشو بنویسه؟ یه بار فرستاد سیو کردیم خودمون می شناسیمش.

تف

2011-10-05T08:12:00.001-07:00

یه تعداد دختر و پسر جوون می رن دور هم موسیقی گوش بدن و برقصن، چون برخلاف بچه بسیجی ها و پسرریشوها و دختر چادری ها آدمن. وقتی پلیس می ریزه تو مهمونی پسرا و دخترا این قدر از عواقبش می ترسن که می رن خودشونو از بالکن طبقه ی چندم می اندازن پایین و این مرگ به شدت دردبار رو به دست گیر شدن ترجیح می دن. خاک بر سر پلیس ایران که ملت ترجیح می دن خودشونو از چند طبقه ساختمون پرت کنن بیفتن گردن ها خرد بشه کله ها بترکه ولی دست پلیس نیفتن.

وقتی به مثلا-رئالیست های طرف دار هسته ای شدن دولت ایران می گن گروه های ترریست شعور ندارن نمی شه جلوی جنایت شون رو گرفت می گن گروه های سیاسی همه شون مورد حمایت یه دولتن، جلوی جنایت یه دولت رو می شه گرفت. پس همه چی دست دولت هاست. آقا جون با داشتن سلاح هسته ای دولت ممکنه خیلی قوی بشه ولی این کوچک ترین منفعتی به حال ملت نداره. دولت اگر بخواد برای رفاه ملت امکانات فراهم کنه باید اول امنیت خارجی رو تضمین کنه ولی اگر امنیت خارجی رو تضمین کرد و رفاه ملت رو تامین نکرد چی؟ تازه می شه هند و پاکستان و اسراییل و آفریقای جنوبی. ملت که دولت رو از خودش نمی دونه و برای کسی فرقی نمی کنه منابع این مملکت رو محموتی و علی چلاق هاپولی کنن یا بوش و اباما. مشکل من این جاست که ستم یه دولت خارجی وقتی می آد کشوری رو فتح کنه طبیعیه، ولی ستم رهبران و روسای حروم زاده ی یک ملت طبیعی نیست. بوش می آد که غارت کنه ولی محموتی چرا باید این قدر به خون ملت خودش تشنه باشه؟ قبول دارم که مثل هر شاهی می خواد راس قدرت بمونه ولی برای این کار واقعا روشی جز کشتن نیست؟ هزاران سال تاریخ و تمدن و متدلژی سیاسی و انقلاب و سیاست پردازی و ... این همه روش های مختلف معرفی کرده و تو فقط کشتن رو یاد گرفتی؟ دیپلماسی گفتگو گروکشی فشار جدل تظاهرات دیوارنویسی محکوم کردن امضای تومار تحصن مباهله جناح بازی یارکشی کتاب نویسی ... هیچ کدوم اینا به درد نمی خورن؟ فقط کشتار؟ فقط کشتار؟ فقط کشتار؟ ای تف بر اون ذات رذلت.

دایره المعارف

2011-10-05T08:08:00.000-07:00

در ایران کسی که مواد مخدر تولید یا پخش کنه، به اموال دیگران تعرض کنه، روز روشن به حریم خصوصی ملک دیگران تجاوز کنه، دزدی کنه، عوام فریبی کنه، چاقوکِشی کنه آدم بُکُشه یا کلاه برداری کنه حتی تعقیب هم نمی شه. الان سه ماهه هر شب تو میدون هفت تیر دلقک های سپاه ایست بازرسی می ذارن تا مبادا کسی تو ماشین با یه نامحرم نشسته باشه، ولی خیابون های شرقی همون میدون که به سمت خیابون بهار می ره از ساعت هشت شب چنان ناامنه که محاله کسی پیاده توش راه بره. به پلیس هم که اطلاع می دی می گه بله متاسفانه اون جا وقوع داریم. مثل این که به خامنه ای بگی: "ننه ات داره می ده" جواب بده: "آره، می بینی؟" میلیون ها میلیون از ملت بدزد، کافیه خونه تونو عوض کنی توی همون ساختمون یه طبقه بری بالاتر، عمرا کسی بتونه پیدات کنه! آخه دولت چرا خودشو اذیت کنه؟ خیلی کار انجام می دادن، خسته شدن، شیش تا وزارت خونه رو کردن یکی. خلاصه این که اداره جاتی های دزد قاچاق چی رشوه گیر فاسد، به تکیه ی دولت حروم زاده همه جور امنیتی دارن و بلکه روز به روز چاق تر هم می شن. ولی کسی که دست کسی رو که دوستش داره بگیره و ببوسدش و تن هاشون هم دیگه رو لمس کنه به اشدالعذاب گرفتار می شه. اگر پسری اسیر رویاهای شیرین ارتباط داشتن با یه پسر دیگه بشه که می خوادش، اگه موقع تلفظ اسم یه نفر آدم شهد محبت از لباش بچکه، اگه به یاد اون آدم اشک شوق پلکاش رو داغ کنه، اگه دل زده از تمام دنیا به خیال کسی که می خوادش پناه ببره، اگه تو خیالش آینده اش رو با محبوبش رقم بزنه و با شنیدن شعرهای دل کش عشقی غرق حس خواستن بشه باید منتظر توهین آمیزترین مرگ ممکن باشه. مرحبا به مبدعین خوش فکر ایدئلژی حکومتی ما که نفهمیدن سیصد ساله اروپایی ها با اصلاح سیستم مجازات با اون همه آزادی که دارن چقدر جرم و جنایت رو کنترل کردن و ما هنوز مشتاق می نشینیم پای منبر تا آخوند برامون روشن کنه قصاب اگر دستش اول چرب شد بعد خونی شد باید چطوری تطهیرش کنه و اگر برعکس شد چی کار باید کنه. استاد اخلاق اسلامی مون تو دانش گاه پای ورقه ی امتحان پایان ترم من نوشت پنبه ی بی اعتقادی رو از تو گوشِت دربیار، کاش جرات داشتم جواب بنویسم تو چوب اعتقاد دینی رو از تو ...ت دربیار. اگر این کارو می کردم طبعا دست کم اخراج می شدم و قضیه با یه نمره ی صفر فیصله نمی یافت. نمره ی صفر خیلی نمره ی ضایعیه. از درس درپیت اخلاق اسلامی صفر بگیری دیگه معلومه چه جور آدمی هستی و چه اتفاقاتی بین تو و استادت افتاده.

بچه بازی های شما ما رو هلاک کرد یه ذره بزرگ شید لطفا

2011-09-22T13:57:00.000-07:00

مساله ای که در خانه ی هنر طرح شده واقعا جای تاسف داره برای کسی که مدعی اصلاحه. این طور که معلومه حضرات همه جا می رن اون جا رو رو منبر تصور می کنن حتی سینک روشویی رو وقتی روبروی آینه اش می ایستن. تنها نتیجه ی این حرکت این می شه که من دیگه هیچ وقت خانه ی هنر رو نخونم. کسی که مدعی تصدی فرهنگ اجتماعی در یک فضای گروهیه باید بدونه بالاخره یه فضایی رو باید خنثی نگه داشت تا یه ذره دشمنی ها و تنفرها کم بشه. البته اگر براتون مهمه که من اگه شک داشتم با این پست واقعا می بینم براتون مهم نیست. برخلاف محتوای این پست من اصلا تصور نمی کنم روز شادی من رو فریاد زده باشن بلکه روز شادی جناح خودشونو فریاد زدن. شادی من مهم تره یا وجود من؟ وقتی کسی بگه نماینده ی منه در حالی که نیست هیچ فرقی نمی کنه با این که احمدی نژاد برمی گرده می گه در ایران اصلا گی وجود نداره. آرشام مثل دزدی می مونه که اول می آد به همه می گه مراقب باشید فلانی مال تونو ندزده برای این که بعدا خودش بیاد بدزده. ماها عمر و حیثیت و وجودمونو از دست جلادای جمهوری اسلامی و جمهوری خواهای آمریکا و سپاه مهدی عراق درنمی آریم که بندازیم جلوی پای آرشام و امثال آرشام. جناب سازمان فلان و فلان که اسمتو یه تریلی هم نمی کشه گی ها می خوان زندگی کنن چه تو بذاری چه نذاری. خیلی مسخره است که تبدیل بشی یه یه سنگ راه مثل همه ی اونای دیگه.

این طور که معلومه سازمان افتاده تو یه سیکل معیوبی که به جای این که به سمت فراگیر شدن پیش بره و کم کم اقلیت های جنسی دیگه و بعد سایر اقلیت های ستم کش و بعد تمام مظلومین رو در بگیره داره از گی ها به عده ای از گی ها و از اون ها به یه جمع چند نفره می رسه که تردیدی نیست فرداروزی به خاطر اختلافات درونی هم دیگه رو هم کنار می ذارن و جامعه ی هم جنس گرایان ایرانی تبدیل می شه به یک نفر رهبر احد و واحد و قادر متعال و عزوجل نظیر جناب آرشام تبارک و تعالی. کاری که علی الظاهر سازمان از ابتدا مد نظر اشته انجام بده. وقتی بابت خنثی بودن گی ها و پرهیزشان از عمل به چاره جویی می نشینید و تقصیرش رو می اندازید گردن کسای دیگه به این گزینه هم فکر کنید. شاید فضا این قدر نارسیسیستی طراحی شده که جایی برای کسی باقی نمی ذاره. این سازمان دست آخر همون اعضای انگشت شمارش رو زیر بار تکبرش له می کنه. مثل اسبی می مونه که با کمک خانه ی هنر و این نشریه و اون رادیو به قدری تعریف و تمجید می شنوه و چاق و چاق تر می شه که تا آخر عمرش ساکن و متحرک می مونه و تو همون وضعیت هم می میره. این که می گید متولی پیش نهاد طرح روز ملی شد مثل اینه که بگید احمدی نژاد متولی طرح امپراتوری شیعی شد، تولی در یک پیش نهاد یعنی چی؟ آیا معنایی جز تحمیل و چیزخورکردن داره؟ طبیعیه که عده ای به واکنش می آن و بحث و درگیری پیش می آد و عدو به این ترتیب سبب خیر می شه مثل کسی که ادعای دوستی می کنه ولی یه دفعه به آدم حمله می کنه و باعث می شه آدم به هم بربیاد و خودشو جمع و جور بکنه و اسباب سکون نمی شه بلکه شاید خیلی بهتر از اطلاع رسانی! های سازمان باعث بشه گی ها فکر کنن و بفهمن و ببینن و مطلع بشن.

اصل مطلب این جاست که برخلاف توهمات اشمئزاز برانگیز نویسنده ی این پست خانه ی هنر معرفی این روز اصلا بی نام و بی مناسبت نیست. این استدلال مثل استدلال کسانیه که می گفتن علی عاشق قدرت نبود چون وقتی خلیفه شد خشت رو خشت نگذاشت. خوب مگه ابوبکر و عمر گذاشتن؟ منفعتی که از این حرکت به دست می آد چنان که بارها طرح کردیم و این نویسنده رد کرد یه چیز خیلی عجیب و غریبه : جلب توجه دیگران و کسب اهمیت. چنان که بارها دیدیم به عنوان یک حرکت تاثیرگذار وبلاگ نویس ها بلاگ شونو رها می کنن و می رن و تا مدت ها ازشون خبری نیست. یادتون باشه مهدی هم زاد با یک ژست خودزنی بلاگشو رها کرد و رفت و قرار بود تاسف دوستانش در کامنت هاش این واقعه رو بزرگ جلوه بده که دیگه زیادی هالیوودی می شد و گرچه دوست خوب مون پویا خیلی تلاشش رو کرد، رخ نداد این حرکت. حیات انسان در جلب محبت و فناش در بی اعتناییه اینو می فهمم و قبول دارم. ولی نه به قیمت به لجن کشیدن یه مشت آدم که دارن با تحمل هزار و یک سختی تلاش می کنن نشان گان شون رو پیدا کنن. متاسفانه این دکان موسوم به سازمان هم جنس گرایان که مدعیه قدم اول رو در سیستم بخشی و منظم کردن زندگی گی ها صورت داده اولین و بدترین کار ممکن رو هم توی لایف کرد. آرشام مثل جرج واشنگتن برای آمریکا بود با این تفاوت که هنوز هم آمریکایی ها در وصف سجایای اخلاقی جرج واشنگتن امثال و حکم می سازن ولی گی ها هنوز کار سازمانی رو شروع نکرده یک خنجر دو دم تو گلوشون فرو رفت. یکی از کارهای عجیب خانه ی هنر همین دفاع بی شائبه از کارهای مسخره ی اون جوون بی فکره که نماد کامل یه حرکت دوستانه ی زیبا، دوستانه و ابلهانه است. به نظر من پستی که بیست و شش جولای روی صفحه ی خانه ی هنر رفت مشکل رو خیلی بدتر کرده. دفاع از گروهی که کسی رو دعوت نکردن، حبس خبر کرده ان و جلوی افشای واقعیت رو گرفتن به هیچ گرفتن سوال های دیگران محو شدن از عرصه ی مسوولیت

به عنوان گروهی که این بحث‌ها را از سال گذشته تا به امروز پیگیری کرده است، جمع‌بندی و نقد کوتاهی از این مسایل کرده‌ایم شاید که راهگشای آینده باشد

پی گیری کرده است یعنی کی ها کرده اند؟ چرا اصلا معلوم نیست کی به کیه؟ چرا معلوم نیست چی به چیه؟ معلوم نیست اصلا کسی هست یا نه! از هر طرف می بینی یه "من" یا یه "ما" دراومده که همه هم مدعی خلوص نیت هستن. بابا مگه کار گروهی این طوریه؟ مگه کار سیاسی این طوریه؟ مگه لینک دونی جای جمع بندی و نقده؟ مگه تو کی هستی که قراره جمع بندی بکنی؟ اونم جمع بندی که راه گشای آینده باشه؟ چقدر کلیدواژه هاتون شبیه دولت محبوب جمهوری عزیز اسلامیه. یه نفر پا شده رفته گفته من نماینده ی گی های ایرانم (خنده ی ابزورد جاش این جاست!) کسانی هم که این حرفو شنیدن خیلی ابزوردتر از اون آدم این حرفو قبول کردن و الان اصرار دارن این کشتی که مدت ها پیش غرق شده سفینه ی نجاته مثل حسین اسلام که نتونست سر خودشو دوا کنه حالا شده طبیب جهان اسلام.

واقعا تاسف می خورم از این که آدمی مثل این نویسنده دست رسی به اینترنت داره. عمیقا اسباب ناراحتیه که امروزی شدن و زندگی دوم و تماس با دنیا نتونسته به شما یاد بده خدا بودن مسخره است و نباید سعی کنید خودتونو به جای خدا بذارید. افلاتون که برای اولین بار تخم لق خدا رو تو دهن آدمای مریض شکست بیست و پنج قرنه داره تو گور می گه غلط کردم غلط کردم. این قدر محتوای کلام پرته که اصلا نمی شه مورد به مورد بررسی کرد.

این حرکت بزرگ ترین حرکت انجام شده تا آن زمان بوده.

اماده باشید تا فردا روزی بفهمید گروه رامیار هم یه نفر یا نهایتا دو نفر بوده ان که معلوم نیست لابی جنایت کار این سازمان سیاه رو چه حسابی منبر لینک دونی رو در اختیارشون گذاشته. سازمان برای ما هیچ وقت معنایی نداشته جز این که عده ای رو خیلی خام دستانه و بی عقلانه کوبیده و عده ای آدم بی انگیزه و کارنابلد رو بالا برده. خیلی کار سخیف و بی شرمانه ایه که کسی بتونه توی لینک دونی پست بگذاره اون وقت چی بذاره؟ حسد و عقده ی دلشو. چون از یکی بدش می آد تا می تونه ناسزاهای سوسولی بهش ببنده تا اونو بزنه کنار و خودش بشه فعال لایف. آخه مگه لایف چیز جالبیه؟ آخه مگه آدمای لایف این فکرارو می کنن؟ آدمای لایف آدمای چت روم و منجم هستن که دنبال سایز و رنگ و اینان. ای کاش لایف جای جالبی بود اقلا شهرت طلبی و خودپسندی و جاه پرستی هاش توجیه معقولی داشت. لایف پر از آدماییه که این نوشته هارو می خونن و وبلاگ شون مثل قدیم توی خانه ی هنر به جا می مونه و این قدر نا ندارن که اعتراض کنن. مثل خانم های واقعی می نشینن تا یکی از اون ور دنیا پا شه بیاد بگه فلانی خرت به چند اون وقت آقا در مقام اعتراض نهایتا بفرمایند که "این ها نهایتا اشتباهات یه جوون بی فکره." تف بر من اگر روزی این قدر خنثی و بی ارزش بشم. حالا متوجه می شید گی ها چرا نباید سازمان و نشریه و رادیو داشته باشن؟ چون اهلش نیستن چون اهلیتشو ندارن. این همه آدمیم، این همه ادعا داریم، همه مون دانش جوییم، همه مون دست به قلمیم و از ادبیات خارجی تا تاریخ هنر و فلسفه ی علم و علوم اجتماعی و ... تو وبلاگ هامون عین باغچه ی گراز زده پخش و پلاست. این همه آدم زورمون نمی رسه به این نهاد مسخره ی موسوم به سازمان که نه معلوم هست چی بوده و چیه و نه معلومه قراره چی بشه. روزی که خواستیم "حرکتی" بکنیم (جالبه که تو این پست حرکت رو گذاشت تو استرینگ) حرکت اول اینه که از ماهیت گرایی بی معنای این هیولای موسوم به "سازمان" خارج بشیم.

فیروزه هم پروژه ای پژوهش کده ام که استریته ولی مدت هاست بحث های لایف رو دنبال می کنه –قابل توجه اون کسی که می گه گی ها چون فشار سیاسی می بینن بی انگیزه شده ان- برام نوشته : توباید از خودت خجالت بکشی که داری همه رو به هم بدگمون می کنی. کم کم دارم فکر می کنم لابد تو هم مثل فلانی و فلانی جاسوس دولتی.

در جواب فیروزه باید بگم من از نشر بدگمونی نه تنها شرمنده نیستم بلکه فکر می کنم کار درستیه و بلکه تنها کار در مقابله با یه مشت سودجوی فریب کار همینه. گروه رامیار و خانه ی هنر و جریان فلان و حرکت بیسار و ده ها اسم عجیب و غریب دیگه که عمرا از ده تا یکیش وجود واقعی داشته باشه مدت هاست دارن با توهم دوستی و ارتباط و کار درست و تیم ورک از دیگران سوء استفاه می کنن و هر کدام سعی می کنن لحاف ملا رو به یه طرفی بکشن. این که به هم اعتماد نکنن و کم تر دل ببندن و آسیب نبینن بهتره یا این که مثل ابله ها تسلیم حرفای قشنگ بشن و هر سری یه ... گنده تر از سری قبل بخورن؟

***

تنگه ی دل تنگ

از ننگ سکوت

در تو می پیچم

طنین رعد و توفان می شوم

2011-08-20T12:01:00.001-07:00

دین داری به ترتیب تئریک و تعریف مفاهیم فلسفی برای دین (که اساسا بن بست مغلوط فلسفه است) چیزی نیست جز تحریف مفاهیمی که فلاسفه تبیین کردن و خیلی وقت ها هم اشتباه کردن*.

پیش از افلاتون فلاسفه ای وجود داشتند که گفته هاشون با هم سازگار نبود. هم زمان با افلاتون عده ای زندگی می کردند که از ناسازگاری فلاسفه ی پیش از افلاتون به نسبی گرایی رسیدند. افلاتون به شدت عاشق رسوم اندیشه ی ملت خودش بود که مطلق گرا بودن و به همین دلیل با این گروه نسبی گرا مخالفت می کنه و برای حل ناسازگاری بین فلاسفه ی پیشاسقراتی نظریه ی مثلش رو ارائه می ده. سیستم نظری افلاتون به قدری مسخره است که ارستو وقتی به اون ایراد می گیره تازه اشتباه می کنه. تازه می رسه به سطح اشتباه کردن.

قصه:

اراکلیت از شهر افسوس معتقد بود واقعیت چیزی جز تغییر و حرکت و روانی و سلاست و تحول و فرآیند و کثرت و گونه گونی نیست، پارمنید از شهر الئا معتقد بود واقعیت چیزی جز سکون و ثبات و وقف و همسانی و وحدت و ماندگاری و وجود نیست. سوفستایی های آتن با خودشون می گفت این دو نفر استاد فلسفن و خطایی در کارشون نیست، موضوع تحقیق شون مشترکه، حالا که حرفاشو با هم این قدر متناقضه پس لابد روش شون از بن اشکال داره و اصلا نمی شه با خردورزی حقیقت مطلق رو کشف کرد. پس قانون همون خواست طبقات فرادسته و حق با هر کسی که قدرت داره. افلاتون از این بیان رئالیستی ناراحت شد و گفت نخیر این طوری نیست. اراکلیت در محسوسات حق داره و پارمنید در معقولات. این ها دو عرصه ی جدا هستن و حرف هردوتاشونم درسته. پس

اولین نطفه ی ایمان تئریک رو همین حروم زاده ریخت

که فضایی معقول و نامحسوس و ناملموس خلق کرد و اعتبار جودیش رو برابر و هم گام با اعتبار با اعتیار جهان مادی محسوسات گرفت. بعد برای صورت بندی ارتباط بین محتوای این دو دنیا گفت جهان مُثُل (معقول ناملموس) اصل و ایده آل و نابه و جهان ملموس فرعه و سایه ای از اون جهانه.

این جا بود که جهان موازی با جهان محسوس خلق شد*

ارستو در مخالفت با صورت بندی افلاتون گفت این دو جهان اگر این قدر با هم متباین هستن پس اصلا چه ارتباطی بین صورت (مثال) و جوهر (واقعیت ملموس) هست؟ و اصلا چه فاید داره این صورت بندی وقتی که مثال رونوشت جوهر باشه و نه برعکس؟ این که حرکت از نتیجه به مقدمه است که. برای حل این مشکل ماده رو معرفی کرد گفت جوهر (که قوه داره) به کمک کالبد مادی مسیر رسیدن به صورت (که فعلیت داره) رو بجنبه و طی می کنه.

شبیه تخیلات صوفیه نیست؟

این ماده ارتباط ین جوهر و صورت رو برقرار می کنه. تعین شئ در عالم ماده به دست چهار علت (مادی و صوری و فاعلی غائی) صورت می گیره که این شئ رو با سایر اشیا در ارتباط می گذاره. این شد جهان ارستویی. مجموعه ی به هم پیوسته ای از اشیا که همه در جنبش هستن. پس یه کسی باید این مجوعه رو مدیریت کنه که خودش دیگه نجنبه چون اگه بجنبه مادی می شه پس تغییر می کنه پس نابودی داره در حالی که محصول دستش که دنیاست سرجاشه. این اسمش شد خدا که مادیت هم نداره.

اخلاق ارستو هم مبتنی بر درکش از اخلاق بود که مثل استادش افلاتون می گفت مطمئنا عقل مهم تر از تنه چون ابزار شناخت جهان معقوله ولی تن ابزار تعامل با دنیای محسوس پس خوش بختی عقل رجحان داره به تن. پس سعادت عقلی مهم تر از سعادت بدنه

و این شد که صواب تفکر از عبادت بیشتر شد.

***

جهان تنها جاییه که می شه زندگی کرد. مردم دوران حمورابی هم دوست داشتن فکر کنن انسان بعد از مرگ باز زنده می شه. پس باید جهانی بعد از مرگ وجود داشته باشه. مرگ تنها راه قابل درک خروج از این جهانه پس دین پردازان متاخر دیدن عجب راه خوبی. جهان مُثُل افلاتون شد جهان واقعیت که در اسلام گیر دادن آدم بعد از مرگ به اون می رسه. این شد که آخوندا در توجیه خنده دار مجازات الهی می گن این واقعیت عمل خود انسانه نه مجازات الهی. آخه مگه عمل واقعیت داره؟ مثلا واقعت نماز می شه حوری خوشگل؟ یعنی انسان می تونه با نماز خودش سکس کنه؟ عجب دین داری طیب و طاهری داریم ما!

از جمله اشتباهات ارستو همینه که متعلق فکر خدا رو رد می کنه چون خدا مادیت نداره پس متعلق فکرش هم نباید مادیت داشته باشه و چون مادیت اصل مهم تئری شناخت ارستوئه پس هیچ چیزی متعلق فکر خدا نیست و این شد که در اسلام گفتن لیس کمثله شئ. پس چطور ارستو مفهوم خود خدارو بدون مادیت می پذیره؟ به خاطر این که در سیستم مغلوط او جای خدا لازم می اومد و می شد با یه مفهوم جعلی و ناشناخته پرش کنی. مفهوم خدا نتیجه ی بن بست فکری ارستو در تبیین سیستم فلسفی بود که درست کرد. حالا برید خداتونو بپرستید.

2011-08-20T12:00:00.001-07:00

از نتایج خنده دار دین باوری تبیین دو حوزه ی کاملا مادی بیُلُژی به حوزه ی پزشکی و طب فرامادی شده. فرصت طبان جامعه و عوام هم دو دسته ای هستن که همیشه از این تفکیک های دم دستی استقبال می کنن.

ارشمیدس به قدری با افکارش درگیر بود که تو حموم جواب سوالشو پیدا کرد و برهنه بیرون دوید

سقرات به قدری با افکارش درگیر بود که مشهور بود یه دفعه می ره تو بی خبری و زمین یخ بسته و زمستان سرد و گرمای تند تابستون اذیتش نمی کرد.

مغز ما چیزی جز ماده نیست و ارتباطش با اعضای بدن جز از راه ترشحات مواد شیمیایی نیست. عجیب نیست که کسی بتونه با کنترل فکرش به تنش دستوری بده نظیر این که خونش بند بیاد یا این که دردش ساکت بشه. دارو و جراحی مگه کاری به غیر از این می کنه؟ این کار خیلی سخته و مادام که پزشکی هست و بخش مهمی از این کارارو با زحمت و هزینه ی کم انجام می ده ملت ترجیح می دن از روش پزشکی استفاده کنن. ولی این دو کار هردو با استفاده از همون قوانین طبیعت اتفاق می افتن: کنترل مواد شیمیایی در ترمینال مغز برای منظم کردن پویایی درونی بدن.

چرا باید مسیر پزشکی رو از کسی که همون کارو از یه راه دیگه می کنه تفکیک کنیم تا حدی که مادیت روش دوم رو نفی کنیم؟ چون کسانی در جامعه هستن که مدعی هستن حوزه ای به نام غیرمادی هست که سرقفلی اش در دستان جنایت کار اون هاست و مایل هستن مالیات و خمس و زکات و سهم امام و صدقه و رد مظالم و حق ابن سبیل و فئ و عوارض و اصلا کل دولت رو بسپریم به دستاشون و ما بمونیم و دودول مون.

جریان جذاب ولایت فقیه

2011-08-20T11:59:00.000-07:00

ناگفته تابلوئه اندیشه در ایران خیلی عقبه و کشورهایی زیادی در دنیا هستن که در عمل سیاسی قرن ها از ما جلوترن. جذابیت جریان مدافع ولایت فقیه در اینه که هیچ درسی از تاریخ می گیرن.

راسل نوشته حمورابی وقتی سنگ نوشته ی قانونیش رو برداشت آورد با این که شاه و فاتح بود برای این که مردم قانون رو قبول کنن ادعا کرد این قوانین رو مردوک به او داده که مهمترین خدا بود

حکومت های اروپایی قرون وسطایی به استناد یک جمله در انجیل همه از دست پاپ تاج می گرفتند. در انجیل یه جمله اومده که و اینک ای خداوند دو شمشیر و ان تعبیر شده به حکومت دینی و سیاسی که دینی اش مال پاپه و سیاسیش مال شاه. اصلا سیاسیش هم مال شاه نیست. هر دوتای این شمشیرها رو مسیح داه به پاپ و پاپ لطف کرده سیاسیه رو داده به شاه.

مدافعین سلطنت در اروپا می گفتن ریشه ی دولت آسمانی و دینیه پس باید استبدادی و مطلقه باشه ولی روسو و هابز و کانت و لاک می گفتن انسان طبیعی که در کمون اشتراکی اولیه زندگی می کرد که از بین رفته. بعد قانون اومده که حافظ منافع طبقه ی فرادسته. ولی زندگی طبیعی معایبی هم داشته که می شه برای حل اون ها ملت رو در برابر دولت، برتر در نظر گرفت.

***

قول به شان ولایت برای یه فقیه، اون هم از نوع مطلقه، داستان اون شیریه که می دونه اگه یه روباه یه مرغ مرده ازش بدزده فردا موش ها می آن رو دندوناش زایلوفون می زنن. این تمام کشتار و حبس و اعدام و تبعید جمهوری اسلامی رو توجیه عقلی می کنه. تمامیت طلبی برای دولت ها مثل پوست بوگندوی روی تنبکه که فقط تا وقتی پابرجاست که نه ترک داره نه سوراخ نه دررفتگی. به نظر شما حکومتی که خانواده ی رییس حکومت به دشمنش پناهنده می شن چند تا سوراخ و دررفتگی داره؟ جالبه که اسم اسلامی برای حکومت جمهوری که خمینی می خواست درست کنه سر یه لوس بازی مسخره انتخاب شد ولی با این قلع و قمع ها و نفرت متزاید، چند درصد احتمال داره حکومتی که بعد از این به وجود می آد اسلام گرا باشه؟ تازه در حالی که اسلام گرایی در خاورمیانه و آمریکا امروز نمادی از فکر چپ در تقابل با آمریکاس!